Święto Ofiarowania (‘ῑd al aḍḥā)

Święto Ofiarowania (‘ῑd al aḍḥā)

 

Święto ofiarowania (‘ῑd al aḍḥā) obchodzone dziesiątego dnia miesiąca dul-ḥidżdża (dwunastego miesiąca islamskiego kalendarza księżycowego) ma wiele zalet. Oto niektóre z nich:

  1. Jest to jeden z najlepszych dni w roku. Jest jednym z pierwszych dziesięciu dni księżycowego miesiąca dul-ḥidżdża, o których Prorok r powiedział: „Nie ma dni, w których dobre uczyki są Allahowi droższe niż podczas tych dziesięciu dni [miesiąca dul-ḥidżdża]”. Jego Towarzysze syptali: „Nawet dżihād na drodze Allaha?”, a on odpowiedział: „Nawet dżihād na drodze Allaha, z wyjątkiem gdy ktoś wyruszy na dżihād, poświęcając zarówno swoje życie jak i majątek i nie powróci z żadnym z nich” (Saḥῑḥ Al Buchārῑ: 926; Sunan At Tirmidῑ: 757).
  2. Jest to „największy dzień pielgrzymki”. W tym dniu obywają się najważniejsze i najbardziej uroczyste rytuały ḥadżdż, jak okrążanie Ka‘by (tałāf), zarżnięcie zwierzęcia ofiarnego oraz rzucanie kamykami w największą kolunę w dolinie Mina, zwaną Dżamrat al-‘Aqaba.

Co powinno się robić w dniu ‘ῑd?

طفلة تشاهد تقسيم الأضحية على المحتاجين.

Tego dnia muzułmanin, który nie odbywa ḥadżdż, wykonuje te same czynności, które wykonuje w święto zakończenia postu (zob. str. 146), z wyjątkiem płacenia zakāt al fiṭr, gdyż to wiąże się z ‘ῑd al fiṭr.

Święto ofiarowania (‘īd al aḍḥā) charakteryzuje się złożeniem ofiary ze zwierzęcia (uḍḥija) na znak posłuszeństwa Allahowi.

Zwierzę ofiarne (uḍḥija) to jakiekolwiek zwierzę wypasowe (owca, koza, krowa lub wielbłąd), które zarzyna się w święto ofiarowania (‘ῑd al aḍḥā) z intencją zbliżenia się do Allaha. Czas złożenia ofiary rozpoczyna się po modlitwie świątecznej i trwa do zachodu słońca trzynastego dnia miesiąca dul-ḥidżdża. Jak głosi Koran: „Módl się przeto do twego Pana i składaj ofiary!” (Al Kautar, 108:2). ‘Módl się’ wspominane tutaj oznacza modlitwę z okazji ‘ῑd al aḍḥā, a ‘ofiara’ to zwierzę ofiarne.

Islamska regulacja dotycząca uḍḥija:Zarżnięcie zwierzęcia ofiarnego podczas święta ofiarowania to sunna mu’akkada (zatwierdzona sunna; praktyka regularnie wykonywaną przez Proroka r ) dla wszystkich, którzy są w stanie to zrobić. Głowa rodziny składa ofiarę za siebie i osoby będącej na jej utrzymaniu.

Muzułmanin zamierzający złożyć ofiarę musi powstrzymać się od obcinania włosów, paznokci czy skubania skóry od pierwszego dnia miesiąca dul-ḥidżdża do czasu, aż zabije zwierzę ofiarne dziesiątego dnia miesiąca dul-ḥidżdża.

Warunki, jakie musi spełnić zwierzę ofiarne:

Islam wymaga, by zwierzę ofiarne było wolne od defektów.

  1. Nie jest dozwolone składanie ofiary z jakiegokolwiek innego zwierzęcia czy ptaka, jak tylko ze zwierząt wypasowych, takich jak owce, kozy, krowy czy wielbłądy. Jedna owca lub koza wystarczą dla jednego mężczyzny i jego domostwa, zaś siedem różnych rodzin może wspólnie złożyć w ofierze krowę lub wielbłąda.
  2. Zwierzę ofiarne musi mieć właściwy wiek. Owca musi mieć nie mniej niż sześć miesięcy, koza – rok, krowa – dwa lata, zaś wielbłąd nie mniej niż pięć lat.
  3. Musi być wolne od widocznych defektów, ponieważ Prorok r powiedział: „Są cztery [rodzaje zwierząt], które nie są odpowiednie do złożenia w ofierze: zwierzę jednookie lub ślepe, którego defekt jest oczywisty, zwierzę chore, którego choroba jest oczywista, zwierzę kulawe, którego kulawość jest oczywista i zwierzę wynędzniałe, które nie ma szpiku w kościach” (Sunan An Nasā’ῑ: 4371; Sunan At Tirmidῑ: 1497).

Co powinno się zrobić ze zwierzęciem ofiarnym?

  • Zabroniona jest sprzedaż jakiejkolwiek części zwierzęcia ofiarnego.
  • Zalecane jest, by podzielić je na trzy części: jedną trzecią pozostawić sobie, jedną trzecią rozdać i jedną trzecią przeznaczyć na jałmużnę dla biednych i potrzebujących.
  • Dozwolone jest upoważnienie kogoś do uboju zwierzęcia ofiarnego w swoim imieniu, na przykład można zlecić to godnej zaufania organizacji charytatywnej, która zwierzę zabije, a mięso dostarczy potrzebującym.