Αδικία και Παράνομη Κατάχρηση της Ιδιοκτησίας Άλλων Ανθρώπων

Αδικία και Παράνομη Κατάχρηση της Ιδιοκτησίας Άλλων Ανθρώπων

Η παράνομη κατάχρηση της ιδιοκτησίας των ανθρώπων, ανεξαρτήτως του πόσο μικρή μπορεί να είναι αυτή η ιδιοκτησία, αποτελεί μία από τις πιο απεχθείς αμαρτίες στο Ισλάμ.

Η αδικία αποτελεί μία από τις πιο ειδεχθείς πράξεις ενάντια στην οποία το Ισλάμ έχει ρητά προειδοποιήσει. Ο Προφήτης (r) είπε αναφορικά με αυτό, «Να φυλάγεστε από την αδικία, καθώς πράγματι, η αδικία θα είναι σκοτάδια κατά την Ημέρα της Κρίσης.» (Σαχίχ Αλ-Μπουχάρι: 2315• Σαχίχ Μόσλεμ: 2579). Πράγματι, το Ισλάμ θεωρεί την άδικη και παράνομη κατάχρηση της ιδιοκτησίας των ανθρώπων, ανεξαρτήτως του πόσο μικρή μπορεί να είναι αυτή η ιδιοκτησία, μία από τις πιο απεχθείς αμαρτίες και προειδοποιεί αυτούς που τη διαπράττουν για αυστηρή τιμωρία στη Μέλλουσα Ζωή. Όπως είπε ο Προφήτης (r), «Αν κάποιος πάρει μια έκταση γης ακόμη και στο μέγεθος μιας παλάμης άδικα, η προέκτασή της προς τα κάτω (προς το κέντρο της γης) στις εφτά γαίες (υπάρχουν εφτά γαίες όπως υπάρχουν εφτά ουρανοί) θα δεθεί γύρω από το λαιμό του την Ημέρα της Ανάστασης.» (Σαχίχ Αλ-Μπουχάρι: 2321, Σαχίχ Μόσλεμ: 1610)

 

Παραδείγματα από μορφές αδικίας που διαπράττονται σε εμπορικές συναλλαγές

  1. Ο εξαναγκασμός: Μια συναλλαγή που διεξάγεται υπό εξαναγκασμό οποιασδήποτε μορφής, ακυρώνει εντελώς τη σύμβαση. Πράγματι, η αμοιβαία συναίνεση μεταξύ των μερών της σύμβασης είναι απαραίτητη προϋπόθεση για την εγκυρότητα της εμπορικής συναλλαγής, όπως είπε ο Προφήτης (r), «Η πώληση είναι αυτή που γίνεται μέσω αμοιβαίας συναίνεσης.» (Σούνναν Ιμπν Μάτζα: 2185)
  2. Η ανεντιμότητα: η εξαπάτηση άλλων ανθρώπων ώστε να πάρει κανείς την περιουσία τους άδικα είναι μία από τις μεγαλύτερες αμαρτίες, όπως είπε ο Προφήτης (r), «Όποιος μας εξαπατά, δεν είναι ένας από εμάς.». (Σαχίχ Μόσλεμ: 101) Κάποτε, ενώ ο Προφήτης (r) περπατούσε στην αγορά, πέρασε από ένα σωρό με όσπρια και έβαλε το χέρι του μέσα σε αυτόν. Νιώθοντας νερό στα δάχτυλά του, στράφηκε προς τον πωλητή των τροφίμων και είπε, «Τι είναι αυτό;». «Έπεσε πάνω του η βροχή, Αγγελιαφόρε του Αλλάχ», απάντησε. «Γιατί δεν βάζετε την υγρή τροφή στην κορυφή του σωρού, έτσι ώστε οι άνθρωποι να μπορούν να το δουν;», είπε ο Προφήτης επικριτικά, «Όποιος μας εξαπατά, δεν είναι ένας από εμάς.». (Σούνναν Ατ-Τίρμιδι: 1315)
  3. Κατάχρηση του νόμου: Κάποιοι επιτήδειοι, κατά την παρουσίαση υποθέσεών τους στο δικαστήριο, μιλούν με μελιστάλαχτη χροιά και με πειστικό τρόπο, ώστε να πάρουν την ιδιοκτησία άλλων ανθρώπων άδικα, χωρίς να συνειδητοποιούν ότι, ακόμη και αν ο δικαστής κρίνει υπέρ τους, δεν μπορεί σε καμία περίπτωση να μετατρέψει το ψέμα σε αλήθεια. Απευθυνόμενος μια φορά σε ορισμένους από τους συντρόφους του, ο Προφήτης (r) είπε, «Εγώ είμαι μόνο άνθρωπος, και οι διάδικοι έρχονται σε μένα για την επίλυση των διαφορών τους. Μπορεί κάποιος από σας να παρουσιάσει την υπόθεσή του πιο εύγλωττα και με πιο πειστικό τρόπο από τον αντίπαλό του, και γι’ αυτό μπορεί να θεωρήσω πως έχει δίκιο και έτσι να περάσει μια απόφαση υπέρ του με βάση αυτά που έχω ακούσει. Ως εκ τούτου, αν δώσω ποτέ μου το δίκαιο ενός Μουσουλμάνου σε άλλον κατά λάθος [ενώ ο ίδιος ξέρει ότι έχει άδικο], τότε αυτός που έχει άδικο δεν πρέπει να το πάρει, γιατί ουσιαστικά του δίνω μόνο ένα κομμάτι του Πυρός.» (Σαχίχ Αλ-Μπουχάρι: 6748, Σαχίχ Μόσλεμ: 1713)
  4. Δωροδοκία: Η δωροδοκία είναι ένα χρηματικό ποσό που δίνεται ή μια υπηρεσία που παρέχεται, προκειμένου να επηρεάσει την κρίση ή τη συμπεριφορά ενός ατόμου σε μια θέση εμπιστοσύνης και έτσι να πάρει κάτι παράνομα. Το Ισλάμ θεωρεί ότι η δωροδοκία είναι μία από τις πιο αποτρόπαιες μορφές αδικίας και τις πιο ειδεχθείς αμαρτίες. Ο Προφήτης (r) έχει καταραστεί αυτούς που δωροδοκούν και όσους αποδέχονται την δωροδοκία. (Σούνναν Ατ-Τίρμιδι: 1337).

Όταν η δωροδοκία εξαπλώνεται, καταστρέφεται η ίδια η δομή της κοινωνίας και επηρεάζεται η ανάπτυξη και η ευημερία της.

Ποιος είναι ο Ισλαμικός κανονισμός για κάποιον που έχει πάρει την ιδιοκτησία άλλων ανθρώπων άδικα ή παράνομα πριν τον ασπασμό του Ισλάμ;

Εάν ένα άτομο ασπάζεται το Ισλάμ, ενώ έχει ακόμα στην κατοχή του χρήματα που έχουν αποκτηθεί ως αποτέλεσμα εξαπάτησης ή επίθεσης σε άλλους μέσω κλοπής ή υπεξαίρεσης, για παράδειγμα, τότε θα πρέπει να τα επιστρέψει στους νόμιμους ιδιοκτήτες τους, εφ’ όσον τους γνωρίζει και μπορεί να πράξει αυτό χωρίς να υποστεί βλάβη.

Ακόμα και αν έχει διαπράξει μια τέτοια αδικία πριν να ασπαστεί το Ισλάμ, τα χρήματα που έχει λάβει από τους άλλους ανθρώπους παρανόμως εξακολουθούν να είναι στην κατοχή του και έτσι πρέπει να επιστραφούν στους νόμιμους ιδιοκτήτες τους, όπως αναφέρει το Κοράνι, «Στ’ αλήθεια, ο Αλλάχ σας διατάζει να επιστρέψετε τα καταπιστεύματα στους δικαιούχους τους.» (Σούρατ Αν-Νισά’, 4:58)

Εάν, ωστόσο, ο ίδιος δεν γνωρίζει τους νόμιμους ιδιοκτήτες, αφού έχει εξαντλήσει όλους τους πιθανούς τρόπους για να μάθει ποιοι είναι, μπορεί να απαλλαγεί από αυτά, δίνοντας τα σε φιλανθρωπία.