Αλ-Χουσού‘ (Ταπεινότητα και Προσοχή) στην Προσευχή

Αλ-Χουσού‘ (Ταπεινότητα και Προσοχή) στην Προσευχή

Το πιο κοντά που μπορεί να φτάσει ένας δούλος στον Κύριό Του είναι όταν πέφτει πρηνής κατά την προσευχή.

Η Αλ-Χουσού‘ συνιστά την ουσία της προσευχής και περιλαμβάνει βαθιά συγκέντρωση και απόλυτη ταπεινότητα ενώπιον του Παντοδύναμου Αλλάχ, προσπαθώντας κανείς όσο μπορεί να συγκεντρωθεί και να κατανοήσει τα Κορανικά εδάφια και τις επικλήσεις που απαγγέλονται κατά την προσευχή.

Αποτελώντας μία από τις πιο αξιέπαινες πράξεις λατρείας, ο Αλλάχ το θεωρεί ως ένα από τα χαρακτηριστικά των πιστών: «Επιτυχημένοι, πράγματι, είναι οι πιστοί• οι οποίοι είναι ταπεινοί κατά την προσευχή τους.» (Αλ-Μου’μινούν, 23:1-2)

Όσοι τηρούν Xουσού‘ κατά την προσευχή τους γεύονται τη γλυκύτητα της λατρείας και της πίστης, γι’ αυτό και ο Προφήτης (r) λέει, «Η προσευχή αποτελεί την πηγή της μεγαλύτερης ευτυχίας μου.» (Σούνναν Αν-Νασά’ι: 3940)

Μέσα Τήρησης Χουσού‘ κατά την Προσευχή

Υπάρχει ένας αριθμός μέσων που βοηθά στην ανάπτυξη αυτής της κατάστασης ταπεινότητας και προσοχής κατά την προσευχή, συμπεριλαμβανομένων των εξής:

  1. Πραγματοποίηση των Απαραίτητων Προετοιμασιών για την Προσευχή

Αυτό μπορεί να επιτευχθεί πηγαίνοντας νωρίς στο τζαμί (για τους άνδρες), τηρώντας τις Σούνναν (συνιστώμενες πράξεις) που προηγούνται της προσευχής, φορώντας ωραία και σεμνά ρούχα και περπατώντας για το τζαμί με αξιοπρεπή τρόπο.

  1. Απομάκρυνση των Περισπασμών

Δεν πρέπει κανείς να εμπλέκεται στην προσευχή ενώ υπάρχουν περισπασμοί που πρόκειται να επηρεάσουν την συγκέντρωσή του, όπως εικόνες, δυνατοί θόρυβοι, ανάγκη απάντησης στο κάλεσμα της φύσης, πείνα ή δίψα. Κρατώντας μακριά αυτούς τους περισπασμού, αναπτύσσει κανείς ένα γαλήνιο μυαλό που οδεύει προς την καλύτερη συγκέντρωση σε αυτήν την σπουδαία πράξη λατρείας που πρόκειται να προσφέρει κανείς.

  1. Ατ-Τουμα’νίναχ (δίνoντας σε κάθε στάση της προσευχής τον κατάλληλο χρόνο της χωρίς βιασύνη)

Το Τουμα’νίναχ δεν έχει συνώνυμο στα Ελληνικά και γενικά σημαίνει την αποφυγή βιασύνης και τη μη μετακίνηση από τη μία στάση στην άλλη τουλάχιστον μέχρι που κάθε κόκκαλο να είναι στη σωστή θέση του σύμφωνα με κάθε στάση. Ο Προφήτης (r) δεν προσέφερε ποτέ την προσευχή του βιαστικά. Πραγματοποιούσε όλες τις στάσεις και τις κινήσεις της προσευχής τέλεια και δεν κινούταν από τη μία στάση στην άλλη τουλάχιστον μέχρι που κάθε κόκκαλο να είναι στη σωστή θέση του σύμφωνα με κάθε στάση. Διέταζε, επίσης, όσους από τους συντρόφους του επέσπευδαν την προσευχή τους να μην βιάζονται σε όλες τις στάσεις και τις κινήσεις και να τις ολοκληρώνουν ενδεδειγμένα. Δεν του άρεσε να βιάζονται και συνέκρινε την πράξη βιασύνης κατά την προσφορά προσευχής με αυτή του τσιμπολογήματος των κορακιών.

Είπε κάποτε στους συντρόφους του, «Το χειρότερο είδος ληστή είναι αυτός που κλέβει από την προσευχή του.» Τον ρώτησαν, «Ω, Αγγελιαφόρε του Αλλάχ, Πώς μπορεί να κλέβει κανείς από την προσευχή του;» Εκείνος απάντησε, «Με τον να μην ολοκληρώνει τις υποκλίσεις και τις πρηνές στάσεις της ενδεδειγμένα.» (Μούσναντ Άχμαντ: 22642)

Όσοι επισπεύδουν την προσευχή τους δεν είναι δυνατόν να την προσφέρουν με Χουσού‘ (βαθιά συγκέντρωση και απόλυτη ταπεινότητα) ενώπιον του Παντοδύναμου Αλλάχ, καθώς η βιασύνη αναμφισβήτητα επηρεάζει την προσοχή και την ταπεινότητα κατά την προσευχή, μειώνοντας την αμοιβή κάποιου.

  1. Συλλογισμός του Μεγαλείου του Αλλάχ

Πρέπει να συλλογιστούμε το Μεγαλείο του Δημιουργού, αναγνωρίζοντας την Τελειότητά Του και αναγνωρίζοντας τις δικές μας αδυναμίες και ελαττώματα. Και πρέπει να συλλογιστούμε πως θα σταθούμε στην προσευχή ενώπιον του Αλλάχ, του Παντοδύναμου, επικαλούντας Τον και ζητώντας από Αυτόν το οτιδήποτε με ταπεινότητα και ειλικρίνεια. Πρέπει, επίσης, να θυμόμαστε την αιώνια ευτυχία που έχει προετοιμάσει ο Αλλάχ για τους υπάκουους πιστούς και την αυστηρή τιμωρία που έχει προετοιμάσει για τους απίστους. Πρέπει, επίσης, να σκεφτούμε την Ημέρα κατά την οποία θα σταθούμε ενώπιον του Αλλάχ για την τελική κρίση.

Ο Αλλάχ αναφέρει στο Κοράνιο πως όσοι το κάνουν αυτό είναι πράγματι εκείνοι που είναι βέβαιοι ότι θα Τον συναντήσουν: «Και αναζητάτε βοήθεια στην υπομονή και στην προσευχή, και στ’ αλήθεια αυτή (δηλ. η προσευχή) είναι βαριά και δύσκολη (στις ψυχές), εκτός για τους Αλ-Χασι‘είν [δηλ. τους αληθινούς πιστούς που υπακούν τον Αλλάχ με πλήρη υποταγή, φοβούνται την τιμωρία Του, και πιστεύουν στην Υπόσχεσή Του (Παράδεισο) και στις Προειδοποιήσεις Του (Κόλαση)]. * (Είναι αυτοί) Που είναι βέβαιοι ότι θα συναντήσουν τον Κύριό τους, και ότι σ’ Αυτόν θα επιστρέψουν.» (Σούρατ Αλ-Μπάκαρα, 2:45-46)

Όσο πιο πολύ συλλογιστούμε πως ο Αλλάχ μάς ακούει, μάς παρέχει αγαθά και ανταποκρίνεται στις επικλήσεις μας, τόσο περισσότερη ταπεινότητα αναπτύσσουμε κατά τις προσευχές μας.

  1. Διαλογισμός των Κορανικών Εδαφίων και Άλλων Φράσεων της Προσευχής και Αλληλεπίδραση σε Αυτά

Το Κοράνιο αποκαλύφθηκε για να συλλογίζονται οι άνθρωποι τα Εδάφιά του, όπως το ίδιο αναφέρει, «Είναι ένα ευλογημένο Βιβλίο που στείλαμε κάτω σε σένα, ώστε (οι άνθρωποι) να συλλογιστούν τα Εδάφιά του και να λάβουν σοβαρά υπόψη εκείνοι που έχουν λογική.» (Σούρατ Σαντ, 38:29). Αυτό δεν είναι δυνατόν να επιτευχθεί χωρίς να κατανοήσει κανείς το νόημα των επικλήσεων, των δεήσεων και των Κορανικών Εδαφίων που απαγγέλονται κατά την προσευχή. Ο διαλογισμός της σημασίας αυτών που απαγγέλει κανείς από τη μια πλευρά, και της δικής του εγκόσμιας κατάστασης από την άλλη, πρόκειται να αυξήσει τη συγκέντρωση και την ταπεινότητα κάποιου κατά την προσευχή και ακόμη και να τον συγκινήσει σε κατάσταση δακρύων και έκστασης. Αυτή η συναισθηματική επίδραση γίνεται φανερή με κάθε εδάφιο που ακούει κανείς, όπως αναφέρει το Κοράνιο: «Εκείνοι που, όταν τους υπενθυμίζονται τα εδάφια του Κυρίου τους, δεν γίνονται κουφοί και τυφλοί σε αυτά (το αντίθετο, δίνουν μεγαλή προσοχή).» (Σούρατ Αλ-Φουρκάν, 25:73)