Η Γιορτή της Διακοπής της Νηστείας (‘Είντ αλ-Φιτρ)

Η Γιορτή της Διακοπής της Νηστείας (‘Είντ αλ-Φιτρ)

Οι γιορτές αποτελούν προφανείς τελετές θρησκείας. Όταν ο Προφήτης (r) έφτασε στη Μεδίνα, ανακάλυψε πως οι άνθρωποι εκεί είχαν ορίσει δύο μέρες το χρόνο για διασκέδαση. Τους ρώτησε, «Τι είναι αυτές οι δύο μέρες;». «Συνηθίζαμε να παίζουμε και να διασκεδάζουμε εκείνες τις μέρες πριν τον ερχομό του Ισλάμ», απάντησαν. Ο Προφήτης (r) τότε είπε, «Ο Αλλάχ σας τις αντικατάστησε με δύο καλύτερες ημέρες: την ‘Είντ αλ-Φιτρ και την ‘Είντ αλ-Άντχα.» (Σούνναν Άμπου Νταούντ: 1134). Εξηγώντας πως οι γιορτές είναι από τις τελετές των θρησκειών, παρατήρησε κάποτε, «Κάθε έθνος έχει μια γιορτή, και αυτή είναι η δική μας γιορτή.» (Σαχίχ Αλ-Μπουχάρι: 909, Σαχίχ Μόσλεμ: 892)

Η Σημασία της ‘Είντ στο Ισλάμ

Είντ είναι η μέρα γιορτής και αγαλλίασης. Εκείνη την ημέρα οι Μουσουλμάνοι εκφράζουν την ευτυχία τους και την ευγνωμοσύνη τους προς τον Αλλάχ που τους καθοδήγησε στην αλήθεια και που τους βοήθησε να ολοκληρώσουν τη νηστεία του Ραμαντάν. Μοιράζονται την ευτυχία με όλους φορώντας τα καλύτερα ρούχα τους, δίνοντας ελεημοσύνη στους φτωχούς και τους ενδεείς και κάνοντας επιτρεπτούς εορτασμούς που κάνουν όλους ευτυχισμένους και τους υπενθυμίζουν τις χάρες του Αλλάχ πάνω τους.

 

Μουσουλμανικές Γιορτές

Υπάρχουν μόνο δύο ετήσιες γιορτές στο Ισλάμ, και οι Μουσουλμάνοι δεν πρέπει να γιορτάζουν καμία άλλη μέρα εκτός από αυτές. Είναι (1) Η Γιορτή Διακοπής της Νηστείας (‘Είντ αλ-Φιτρ), η οποία γιορτάζεται την πρώτη ημέρα του σεληνιακού μήνα Σαουάλ, και (2) η Γιορτή της Θυσίας (‘Είντ αλ-Άντχα), η οποία γιορτάζεται τη δέκατη ημέρα του σεληνιακού μήνα Δηλ-Χίτζα.

Η Γιορτή Διακοπής της Νηστείας (‘Είντ αλ-Φιτρ)

‛Η ‘Είντ αλ-Φιτρ πέφτει την πρώτη ημέρα του σεληνιακού μήνα Σαουάλ, σηματοδοτώντας το τέλος της νηστείας του μήνα Ραμαντάν. Όπως και η νηστεία κατά τη διάρκεια του μήνα Ραμαντάν αποτελεί πράξη λατρείας, έτσι και το να μην νηστέψουν οι Μουσουλμάνοι και να φάνε κατά την ‘Είντ αλ-Φιτρ αποτελεί πράξη λατρείας, αφού οι Μουσουλμάνοι εκφράζουν την ευγνωμοσύνη τους στον Αλλάχ για τις χάρες Του πάνω τους επετρέποντάς τους να τελέσουν αυτήν την πράξη λατρείας της νηστείας. Όπως αναφέρει το Κοράνιο, «Και να ολοκληρώσετε τον αριθμό ημερών (της νηστείας), και να δοξάζετε τον Αλλάχ γι’ αυτό στο οποίο σας Καθοδήγησε. Και ίσως να γίνετε ευγνώμονες.». (Σούρατ Αλ-Μπάκαρα, 2:185)

Τι Πρέπει να Γίνεται την Ημέρα της ‘Είντ;

  1. Προσφορά της Προσευχής ‘Είντ: Το Ισλάμ επισημαίνει ότι πρέπει να προσφέρεται η προσευχή ‘Είντ. Στην πραγματικότητα, αποτελούσε μία από τις πρακτικές τις οποίες ο Προφήτης (r) τηρούσε με συνέπεια και ενθάρρυνε τους άνδρες, τις γυναίκες και τα παιδιά να τηρούν. Ξεκινάει με την ανατολή του ηλίου στο μήκος μιας λόγχης πάνω από τον ορίζοντα (μόλις 1 μέτρο πάνω) και διαρκεί μέχρι να διασχίσει το μεσημβρινό.

Περιγραφή: Η προσευχή ‘Είντ αποτελείται από δύο Ράκ‘α κατά τις οποίες ο ιμάμης απαγγέλει φωναχτά το Κοράνιο, και έπειτα παραδίδει ένα κήρυγμα (χούτμπα) σε δύο μέρη. Αυτή η προσευχή περιλαμβάνει αρκετά τακμπιράτ (ενικός τακμπίρα, η ρήση ‘Αλλάχου Άκμπαρ’) στην αρχή κάθε Ράκ‘α περισσότερο από τη συνηθισμένη προσευχή: Ο ιμάμης λέει Αλλάχου Άκμπαρ (Τακμπίρατ Αλ-Ιχράμ) και πριν ξεκινήσει να απαγγέλει το Κοράνιο επαναλαμβάνει την ίδια φράση άλλες έξι φορές• επίσης, αφού σηκωθεί από την πρηνή στάση σε όρθια στάση για να τελέσει τη δεύτερη Ράκ‘α, επαναλαμβάνει την ίδια φράση πέντε ακόμα φορές μαζί με το τακμπίρ που απήγγειλε ενώ σηκώθηκε κατά το δεύτερη Ράκ‘α. Οι πιστοί ακολουθούν τον ιμάμη σε αυτές τις κινήσεις, κάνοντας και λέγοντας ακριβώς το ίδιο.

  1. Πληρωμή της Ζακάτ αλ-Φιτρ: Ο Αλλάχ επέβαλε τη ζακάτ αλ-φιτρ (κυριολεκτικά, την εξαγνιστική υποχρεωτική ελεημοσύνη της διακοπής της νηστείας) σε οποιονδήποτε έχει στην κατοχή του φαγητό παραπάνω από ότι έχει ανάγκη κατά την ημέρα και τη νύχτα της ‘Είντ. Αποτελείται από ένα Σα‘ της πιο κοινής βασικής τροφής της χώρας, είτε είναι ρύζι, σιτάρι ή καρποί, και πρέπει να δίνεται σε κάθε φτωχό και ενδεή Μουσουλμάνο ώστε να μην υπάρχει άνθρωπος που να έχει ανάγκη για φαγητό την ημέρα της ‘Είντ. Επιτρέπεται, ωστόσο, να πληρώσει κανείς την αξίας της ζακάτ αλ-φιτρ σε χρήματα αν φαίνεται πως αυτό θα είναι πιο ωφέλιμο για τον φτωχό.

Ώρα της πληρωμής της: Η Ζακάτ αλ-φιτρ πρέπει να πληρώνεται από την ώρα που δύει ο ήλιος την τελευταία ημέρα του Ραμαντάν μέχρι την ώρα της προσευχής ‘Είντ. Μπορεί, ωστόσο, να πληρωθεί και μια μέρα ή δύο πριν την ημέρα της ‘Είντ.

Η ποσότητα της ζακάτ αλ-φιτρ είναι ένα Σα‘ της συνήθης βασικής τροφής της χώρας, είτε είναι ρύζι, σιτάρι ή καρποί. Ένα Σα‘ ισούται με περίπου 3 κιλά.

Ένας Μουσουλμάνος πρέπει να την πληρώσει για τον ίδιο και για όλα τα άτομα που δεσμεύεται να στηρίξει νομικά, όπως τη σύζυγό του και τα παιδιά του, για κάθε άτομο από αυτούς ένα Σα‘ = περίπου 3 κιλά. Συνίσταται να πληρώσει και εκ μέρους ενός αγέννητου παιδιού.

Ο Προφήτης (r) την όρισε ως «εξάγνιση από οποιαδήποτε απρεπή λόγια ή πράξεις έγιναν από αυτόν που νηστεύει κατά την τήρηση της νηστείας και για την παροχή φαγητού στους ενδεείς. Θα γίνει αποδεκτή ως ζακά για όσους την πληρώσουν πριν την προσευχή ‘Είντ, μα θα θεωρηθεί απλά Σάντακα (εθελοντική ελεημοσύνη) για όσους την πληρώσουν μετά την προσευχή ‘Είντ.» (Σούνναν Άμπου Νταούντ: 1609)

  1. Οι Μουσουλμάνοι σε αυτή την περίσταση σκορπίζουν χαρά και ευθυμία σε όλα τα μέλη της οικογένειας, μικρούς και μεγάλους, άνδρες και γυναίκες, παρέχοντας όλες τις δυνατές μορφές νόμιμης διασκέδασης. Φορούν τα καλύτερα και τα πιο όμορφα ρούχα τους και τρώνε και πίνουν, καθώς το να φάνε εκείνη την ημέρα αποτελεί μια πράξη λατρείας. Η νηστεία αυτή την ημέρα είναι απαγορευμένη.
  2. Απαγγέλουν το τακμπίρ σε αυτήν την ιδιαίτερη περίσταση τη νύχτα που προηγείται της ημέρας της ‘Είντ και στο δρόμο για την προσευχή της ‘Είντ, και συνεχίζουν να κάνουν αυτό μέχρι να αρχίσει η προσευχή ‘Είντ, εκφράζοντας ευγνωμοσύνη στον Αλλάχ που τους επέτρεψε να ολοκληρώσουν τη νηστεία του Ραμαντάν. Το Κοράνιο αναφέρει, «Και να ολοκληρώσετε τον αριθμό ημερών (της νηστείας), και να δοξάζετε τον Αλλάχ γι’ αυτό στο οποίο σας Καθοδήγησε. Και ίσως να γίνετε ευγνώμονες.» (Σούρατ Αλ-Μπάκαρα, 2:185)

Ο τρόπος της απαγγελίας του τακμπίρ σε αυτήν την περίσταση έχει ως εξής: Αλλάχου Άκμπαρ, Αλλάχου Άκμπαρ, λα ιλάχα ίλλα Αλλάχ, Αλλάχου Άκμπαρ, Αλλάχου Άκμπαρ, ουά Λιλλάχι ελ-χαμντ (Ο Αλλάχ είναι ο Μέγιστος, ο Αλλάχ είναι ο Μέγιστος• δεν υπάρχει άλλος θεός που να αξίζει να λατρεύεται παρά μόνο ο Αλλάχ• ο Αλλάχ είναι ο Μέγιστος, ο Αλλάχ είναι ο Μέγιστος• όλος ο έπαινος ανήκει στον Αλλάχ).

Μπορεί κανείς επιπλέον να απαγγείλει και το εξής: Αλλάχου Άκμπαρου Καμπίρα, ουά αλ-χάμντου Λιλλάχι καθιρά, ουά σουμπχάνα Αλλάχι μπούκραταν ουά ασίλα (ο Αλλάχ είναι ο Μέγιστος• Δικός Του είναι ο άφθονος έπαινος και δόξα σ’ Αυτόν μέρα και νύχτα).

Οι άνδρες γενικά απαγγέλουν το τακμπίρ δυνατά, αλλά χωρίς να ενοχλούν άλλους ανθρώπους• οι γυναίκες ωστόσο το απαγγέλουν σιγανά.