Οι Απώτεροι Στόχοι του Χατζ

Οι Απώτεροι Στόχοι του Χατζ

Το Χατζ έχει πολλούς ευγενείς στόχους και σκοπούς που επηρεάζουν θετικά το άτομο και την κοινωνία. Για αυτό ο Αλλάχ υποδεικνύει στους προσκυνητές τι να κάνουν αναφορικά με τα ζώα προς θυσία που πρέπει να σφαγιάσουν για να αναζητήσουν εγγύτητα στον Αλλάχ, λέει, «Ούτε η σάρκα, ούτε το αίμα τους φτάνει τον Αλλάχ: αλλά η ευσέβειά σας που Τον φτάνει.» (Σούρατ Αλ-Χατζ, 22:37). Ο Προφήτης (r), επίσης, είπε σε σχέση με αυτό, «Η περιφορά γύρω από την Κά‘μπα, το περπάτημα μεταξύ των λόφων Ασ-Σάφα και Αλ-Μάρουα και η ρίψη των πετρών (Τζαμαράτ) έχουν καθιερωθεί για την μνημόνευση του Αλλάχ και μόνο.» (Σούνναν Άμπου Νταούντ: 1888).

Αυτοί οι στόχοι περιλαμβάνουν τα εξής:

  1. Εκδήλωση απόλυτης υποταγής και ταπεινότητας στον Αλλάχ

Αυτό επιτυγχάνεται όταν προσκυνητές εγκαταλείπουν όλες τις μορφές πολυτέλειας και στολισμού και φορούν απλά ρούχα της κατάστασης Ιχράμ, δείχνοντας την απόλυτη ανάγκη και εξάρτησή τους από τον Κύριό τους και απαλλάσσοντας τους εαυτούς τους από όλες τις κοσμικές ανησυχίες και τις επιδιώξεις, που μπορεί διαφορετικά να αποσπάσουν την προσοχή τους, και αποδεικνύοντας την απόλυτη αφοσίωση τους σ’ Αυτόν, ώστε να λάβουν το έλεος και τη συγχώρεσή Του. Αυτή η επίδειξη απόλυτης υποταγής γίνεται όλο και πιο έντονη κατά την Ημέρα του ‘Άραφα όταν στέκονται εκεί επικαλούμενοι τον Κύριό τους, σε κατάσταση δέους και σεβασμού, δίνοντας ευχαριστίες σ’ Αυτόν για τις αμέτρητες ευλογίες Του και αναζητώντας τη συγχώρεσή Του για τα παραπτώματα και τις αδυναμίες τους

  1. Εκδήλωση της ευγνωμοσύνης προς τον Αλλάχ

Η ευγνωμοσύνη προς τον Αλλάχ για την τέλεση Χατζ παρουσιάζεται τόσο για τα χρήματα αλλά και την καλή υγεία που παρέχει ο Αλλάχ, τα οποία είναι ανάμεσα στις μεγαλύτερες εγκόσμιες ευλογίες που έχει παραχωρήσει ο Αλλάχ στον άνθρωπο. Όταν ένας Μουσουλμάνος τελεί Χατζ, δείχνει πραγματικά την ευγνωμοσύνη του προς τον Αλλάχ για τις δύο αυτές ευλογίες, υφιστάμενος μεγάλες σωματικές κακουχίες και ξοδεύοντας χρήματα για να αναζητήσει την εγγύτητα προς τον Αλλάχ, σε απόλυτη υπακοή προς Αυτόν. Η εκδήλωση ευγνωμοσύνης είναι ένα καθήκον που δεν ορίζεται και επιβεβαιώνεται απλά με τη λογική, αλλά και ορίζεται και από τον Θείο Νόμο.

  1. Συγκέντρωση των Μουσουλμάνων από όλο τον κόσμο

Μουσουλμάνοι από όλο το κόσμο συγκεντρώνονται κατά τη διάρκεια του Χατζ. Έρχονται σε επαφή ο ένας τον άλλο και γνωρίζονται, και τα εμπόδια των φυλών, του χρώματος, της γλώσσας και της κοινωνικής τάξης αγνοούνται σε αυτή την αδελφότητα της πίστης που ενώνει όλους τους Μουσουλμάνους στη μεγαλύτερη, ετήσια ανθρώπινη συγκέντρωση κατά την οποία βοηθούν ο ένας τον άλλον στην προώθηση της αρετής και της ευσέβιας.

  1. Αποτελεί Υπενθύμιση της Ημέρας της Κρίσεως

Το Χατζ θυμίζει σε εκείνους που το εκτελούν, την ημέρα της Αναστάσεως, όταν όλοι οι άνθρωποι θα σταθούν ίσοι ενώπιον του Αλλάχ για Κρίση. Όταν οι προσκυνητές στέκονται στην πεδιάδα του ‘Άραφα, μετά την ανάληψη της κατάστασης της Ιχράμ αντικαθιστώντας την πολιτική περιβολή τους με απλά ρούχα και βλέπουν τα αμέτρητα πλήθη των προσκυνητών, ντυμένοι όλοι με κάτι που μοιάζει με σάβανο, αυτό θα ανοίξει τα μάτια τους σε αυτά που θα περάσουν μετά από το θάνατό τους και θα τους προτρέψει να προσπαθήσουν σκληρότερα κατά την προετοιμασία τους για την Mέλλουσα Zωή.

  1. Αποτελεί επίδειξη της πίστης τους στη Μοναδικότητα του Αλλάχ και την αποχή τους από το να αποδίδουν οποιονδήποτε εταίρο στη λατρεία Του με λόγια ή πράξη

Αυτό επιτυγχάνεται μέσω της απαγγελίας από τους προσκυνητές του Ταλμπίγια: Λαμπάικα Αλλάχουμμα λαμπάικ, λαμπάικα λα σαρίκα Λάκα λαμπάικ, ίν-να αλ-χάμντα ουά αν-νί‘ματα Λάκα ουά αλ-μουλκ, λα σαρίκα Λακ (Ιδού εγώ, έρχομαι με υπακοή προς Εσένα, απαντώντας στο Κάλεσμά Σου, ω, Αλλάχ. Έρχομαι με υπακοή προς Εσένα, απαντώντας στο Κάλεσμά Σου, πιστεύοντας ότι δεν υπάρχει εταίρος με Σένα στην Κυριαρχία Σου, ούτε στη λατρεία προς Εσένα. Στ’ αλήθεια η Δόξα, η Εύνοια και η Κυριαρχία ανήκουν σε Σένα. Στ’ αλήθεια δεν υπάρχει κανένας εταίρος με Σένα στην Κυριαρχία Σου, ούτε στη λατρεία προς Εσένα.)» Περιγράφοντας το Ταλμπίγια, ένας από τους συντρόφους του Προφήτη (r) κάποτε αναφέρθηκε σ’ αυτό ως λόγια Μονοθεϊσμού: «Και έπειτα δόξασε τον Αλλάχ με τα λόγια του Μονοθεϊσμού (δηλ. τα λόγια του Ταλμπίγια)» (Σαχίχ Μόσλεμ: 1218). Πράγματι, ο αγνός μονοθεϊσμός είναι εμφανής σε όλες τις τελετές Χατζ, λόγια και πράξεις χωρίς εξαίρεση.