Τοξικές ουσίες και Αλκοολούχα Ποτά

Τοξικές ουσίες και Αλκοολούχα Ποτά

Μια τοξική ουσία αποτελεί παράγοντα που επισκιάζει το μυαλό και προκαλεί σε ένα άτομο μια κατάσταση που κυμαίνεται από την έξαρση στο λήθαργο, η οποία συνήθως συνοδεύεται από απώλεια αναστολών και ελέγχου. Όπως είπε ο Προφήτης (r) «Κάθε τοξική ουσία είναι Χαμρ (κρασί), και κάθε Χαμρ απαγορεύεται.». (Σαχίχ Μόσλεμ: 2003) Ως εκ τούτου, οποιοδήποτε οινοπνευματώδες ποτό είναι παράνομο, είτε είναι κατασκευασμένο από φρούτα, όπως τα σταφύλια, οι χουρμάδες, τα σύκα και οι σταφίδες, είτε από σπόρους, όπως το σιτάρι, το κριθάρι, το καλαμπόκι και το ρύζι, είτε από γλυκές ουσίες όπως το μέλι. Έτσι, ο ορισμός του Χαμρ εκτείνεται σε κάθε ουσία που μεθά, σε οποιαδήποτε μορφή και με οποιοδήποτε όνομα μπορεί να παρουσιάζεται, ακόμη και αν προστίθεται σε φυσικό χυμό φρούτων, γλυκά και σοκολάτα.

Το Ισλάμ προστατεύει το νου από ό,τι είναι βέβαιο πως θα τον βλάψει με οποιοδήποτε τρόπο.

Διατήρηση του Νου

Το Ισλάμ επιδιώκει να πραγματοποιήσει τα οφέλη των ανθρώπων σε αυτή τη ζωή και στη Μέλλουσα Ζωή, και μεταξύ αυτών τα ουσιαστικά οφέλη είναι οι πέντε αναγκαιότητες, δηλαδή, η θρησκεία, η ζωή, ο νους, η περιουσία και οι απόγονοι.

Ο νους είναι η βάση της νομικής ευθύνης (μανάτ αλ-τακλίφ) και ο κύριος λόγος πίσω από τη Θεία χάρη και τιμή για την ανθρώπινη φυλή. Είναι για αυτό το λόγο που το Ισλάμ προσπαθεί να τον διατηρήσει και να τον προστατεύσει από κάτι που είναι βέβαιο ότι θα τον αποδυναμώσει ή θα τον ενοχλήσει.

Ο Ισλαμικός Κανονισμός για τα Αλκοολούχα Ποτά

Η κατανάλωση οινοπνευματωδών ποτών, όπως το κρασί, είναι μια από τις μεγάλες αμαρτίες και η απαγόρευση της επιβεβαιώνεται από κειμενικές αποδείξεις του Κορανίου και τις παραδόσεις του Προφήτη (r), συμπεριλαμβανομένων των εξής:

  • Το Κοράνιο λέει, «Ω, εσείς που πιστεύετε! Στ’ αλήθεια το αλκοόλ, τα τυχερά παιχνίδια, οι Αλ-Ανσάμπ (οι πέτρες που βρίσκονταν κοντά στην Κά‘μπα, τις οποίες οι ειδωλολάτρες θεωρούσαν ιερές, και στις οποίες θυσίαζαν ζώα) και οι Αλ-Αζλάμ (η πρακτική του τραβήγματος ανάμεσα σε τρία μαντικά βέλη ως συμβουλή για τις μελλοντικές τους αποφάσεις), είναι απεχθής αμαρτία από το έργο του Σατανά. Έτσι να απέχετε από αυτό, μήπως και επιτύχετε.». (Αλ-Μά’ιντα, 5:90) Ο Αλλάχ περιγράφει όλα τα είδη τοξικών ουσιών ως είδη ακαθαρσίας και αποστροφής και διατάζει τους πιστούς να τα αποφεύγουν προκειμένου να εξασφαλίσουν επιτυχία σε αυτή τη ζωή και τη Μέλλουσα.
  • Ο Προφήτης (r) είπε, «Κάθε τοξική ουσία είναι Χαμρ (κρασί), και κάθε τοξική ουσία απαγορεύεται. Οποιοσδήποτε πίνει κρασί σε αυτόν τον κόσμο και πεθαίνει εθισμένος σε αυτό (χωρίς να μετανοήσει) δεν θα το πιει στη Μέλλουσα Ζωή.» (Σαχίχ Μόσλεμ: 2003)
  • Εξηγώντας κάποτε ότι η κατανάλωση κρασιού μειώνει την πίστη και έρχεται σε πλήρη αντίθεση με αυτήν, είπε ο Προφήτης (r), «Όταν κάποιος πίνει ένα αλκοολούχο ποτό, τότε δεν είναι ένας πιστός κατά τη στιγμή της κατανάλωσης του.» (Σαχίχ Αλ-Μπουχάρι: 5256, Σαχίχ Μόσλεμ: 57 )
  • Το Ισλάμ έχει επιβάλει ποινή στους πότες, και έτσι χάνουν την αξιοπρέπεια και την αξιοπιστία τους στην κοινωνία.
  • Προειδοποιεί αυτούς που επιμένουν στην οινοποσία, και όλες τις τοξικές ουσίες, και πεθαίνουν χωρίς ποτέ να μετανοήσουν, με μια σοβαρή τιμωρία στη Μέλλουσα Ζωή. Όπως είπε ο Προφήτης (r) «Ο Αλλάχ, ο Ύψιστος και Δοξασμένος, υποσχέθηκε ότι θα κάνει εκείνους που πίνουν οινοπνευματώδη ποτά να πίνουν Τινάτ αλ-Χαμπάλ.» (Σαχίχ Μόσλεμ: 2002). Το Τινάτ αλ-Χαμπάλ αναφέρεται σε πύον και άλλα δυσάρεστα υγρά που στάζουν από τα σώματα εκείνων που έχουν καταδικαστεί στο Πυρ της Κολάσεως.
  • Στην πραγματικότητα, αυτή η σοβαρή προειδοποίηση επεκτείνεται επίσης σε εκείνους που συμμετέχουν με οποιοδήποτε τρόπο σε οποιαδήποτε ενέργεια που σχετίζεται με την παραγωγή και την κατανάλωση αλκοόλ, καθώς, «ο Προφήτης (r) καταράστηκε δέκα τύπους ανθρώπων σε σχέση με τα αλκοολούχα ποτά: αυτούς που τα παράγουν, αυτούς για τους οποίους παράγονται, αυτούς που τα πίνουν, αυτούς που τα μεταφέρουν, αυτούς για τους οποίους μεταφέρονται, αυτούς που τα σερβίρουν, αυτούς που τα πωλούν, αυτούς που επωφελούνται από την τιμή που καταβάλλεται για αυτά, αυτούς που τα αγοράζουν, και αυτούς για τους οποίους αγοράζονται.». (Σούνναν Ατ-Τίρμιδι: 1295).