Το Ισλάμ Είναι Μια Παγκόσμια Θρησκεία

Το Ισλάμ Είναι Μια Παγκόσμια Θρησκεία

Το Ισλάμ είναι παγκόσμια θρησκεία με την έννοια πως ο Προφήτης r στάλθηκε σε όλους τους ανθρώπους του κόσμου, ανεξαρτήτως φυλής, χρώματος, πολιτισμού, παραδόσεων και γεωγραφικής τοποθεσίας, καθώς το Κοράνιο αναφέρει: «Δεν σε στείλαμε (Ω, Μωχάμμαντ), παρά ως έλεος για όλους τους κόσμους (ανθρώπων, τζιν, κλπ.).» (Σούρα Αλ-Ανμπιγιά’ 21:107)

Για το λόγο αυτό το Ισλάμ σέβεται όλες τις διαφορετικές ανθρώπινες παραδόσεις και δεν απαιτεί οι νέοι Μουσουλμάνοι να αλλάξουν τις δικές τους παραδόσεις, εκτός κι αν εκείνες αντιβαίνουν σε κάποιες από τις Ισλαμικές διδασκαλίες. Συνεπώς, οποιαδήποτε παράδοση αντιβαίνει στις Ισλαμικές διδασκαλίες πρέπει να αλλαχθεί και να αντικατασταθεί με κάποια καλύτερη εναλλακτική, γιατί είναι ο Αλλάχ, ο Παντογνώστης, Αυτός ο οποίος διατάζει και απαγορεύει ό,τι επιθυμεί, και η πίστη μας σε Αυτόν απαιτεί να ενεργούμε σύμφωνα με τους νόμους Του.

Θα πρέπει ο κάθε νέος Μουσουλμάνος να προσέχει πως κάποιες παραδόσεις που επικρατούν σε μια συγκεκριμένη Ισλαμική χώρα ή σε μια συγκεκριμένη ομάδα Μουσουλμάνων, οι οποίες δεν προέρχονται από τις διδασκαλίες του Ισλάμ, δεν χρειάζεται να τις τηρεί ούτε να τις θεωρεί ως Ισλαμικές παραδόσεις. Αυτές αποτελούν απλά ένα σύνολο επιτρεπτών εθίμων μιας συγκεκριμένης ομάδας ανθρώπων.

Ολόκληρη η Γη Αποτελεί Τόπο Λατρείας:

Το Ισλάμ θεωρεί κάθε μέρος του κόσμου κατάλληλο για να ζουν οι Μουσουλμάνοι και να λατρεύουν τον Αλλάχ, και θεωρεί πως δεν υπάρχει ένα συγκεκριμένο μέρος ή χώρα όπου οι Μουσουλμάνοι πρέπει να μεταναστεύουν και να εγκαθίστανται, καθώς κριτήριο εδώ αποτελεί η ελευθερία της λατρείας του Αλλάχ χωρίς εμπόδια ή διωγμούς.

Ένας Μουσουλμάνος δεν είναι υποχρεωμένος να μεταναστεύει σε άλλη χώρα, εκτός κι αν εμποδίζεται από το να λατρεύει τον Αλλάχ, στην οποία περίπτωση μπορεί να πάει σε μια άλλη χώρα όπου θα μπορεί να λατρεύει τον Αλλάχ σε απόλυτη ειρήνη, όπως αναφέρει το Κοράνιο: «Ω, δούλοι Μου, εσείς που πιστεύετε, στ’ αλήθεια, η γη Μου είναι ευρεία, έτσι να λατρεύετε Εμένα μόνο!» (Σούρα Αλ-‘Ανκαμπούτ 29:56)