Orucun rükünleri (esasları)

Hamd, yalnızca Allah’adır.

Fakihler, fecr-i sâdıktan
güneş batıncaya kadar orucu bozan şeylerden nefsi
alıkoymanın, orucun bir rüknü olduğunda ittifak etmişlerdir.
Fakat niyet konusunda ihtilaf etmişlerdir.

Buna göre Hanefîler ve
Hanbelîler, niyetin, orucun sıhhatinin (geçerli olmasının) bir
şartı olduğu görüşüne varmışlardır.

Mâlikîler ve Şâfiîler
ise, niyetin, imsaka (yani fecr-i sâdıktan güneş batıncaya kadar
orucu bozan şeylerden nefsi alıkoymaya) eklenen bir rükün olduğu
görüşüne varmışlardır.

Niyet ister rükün olsun,
isterse şart olsun, fecr-i sâdıktan güneş batıncaya kadar
orucu bozan şeylerden nefsi alıkoymak demek olan imsak ile birlikte
niyetsiz oruç -diğer ibâdetlerde olduğu gibi- sahih/geçerli
değildir.”(“el-Bahru’r-Râik”,c: 2, s:
276.”Mevâhibu’l-Celîl”, c: 2, s: 378. “Nihâyetu’l-Muhtâc”,
c: 3, s: 149. “Neylu’l-Meârib Şerhu Delîli’t-Tâlib”, c: 1, s:
274)

Allah Teâlâ en iyi bilendir.