چرا در نمازهای عید سنت است که پیش از خواندن سوره‌ی فاتحه دوازده بار تکبیر گفته شود و فایده‌ی این کار چیست و چرا در نمازهای فرض پنجگانه چنین تکبیری وجود ندارد؟

پاسخ:

اصل در عبادات این است که توقیفی
هستند و ما با اجرای امر الله متعال و پیامبرش ـ صلی الله علیه
وسلم ـ عبادت می‌کنیم، بنابراین عقل مجالی در این عرصه
ندارد. از جمله‌ی این موارد شش تکبیر یا هفت تکبیر پس
از تکبیر الاحرام و پیش از خواندن سوره‌ی فاتحه در رکعت اول نماز
عید و پنج تکبیر پیش از خواندن فاتحه در رکت دوم نماز عید
است و نه نمازهای فرض.

بنابراین باید به تشریع
الله متعال و پیامبرش ـ صلی الله علیه وسلم ـ ایمان آورده
و تسلیم آن شویم و بشنویم و اطاعت کنیم، زیرا اصل در
عبادات تعبد است نه تعلیل.

بنده اجازه ندارد وارد اموری شود که
خاص الله است از جمله عبادات و انواع و کیفیت آن، و اجازه ندارد که بپرسد
چرا خدا و پیامبرش چنین و چنان را تشریع کرده‌اند و فایده‌ی
این تشریع چیست، بلکه باید به شناخت آنچه الله و پیامبرش
مشروع گردانده بپردازد و به آن عمل کند. حال اگر حکمت و مصلحت آن تشریع برای
بندگان آشکار بود که الحمدلله، و گرنه تسلیم حکم الله شده و از آن اطاعت می‌کند
و یقین می‌دارد که جز برای حکمت و مصلحت بندگان تشریع
نشده است، زیرا الله سبحانه و تعالی در اقوال و افعال و شرع و تقدیر
خود حکیم و دانا است. الله متعال می‌فرماید:

﴿إِنَّ رَبَّكَ حَكِيمٌ عَلِيمٌ﴾
[انعام: ۸۳]

(همانا پروردگار تو حکیم داناسات).

و از جمله‌ی آنچه دال بر سخن ماست، این
سخن الله متعال است که می‌فرماید:

﴿لَقَدْ كَانَ لَكُمْ فِي رَسُولِ اللَّهِ
أُسْوَةٌ حَسَنَةٌ﴾ [احزاب: ۲۱]

(قطعا برای شما در [اقتدا به] رسول الله
سرمشقی نیکوست).

و سخن رسول الله ـ صلی الله علیه
وسلم ـ که می‌فرماید: «همانطور نماز بگزارید که می‌بینید
من نماز می‌گزارم» به روایت بخاری در صحیح، و این سخن
پیامبر ـ صلی الله علیه وسلم ـ که در حجة الوداع فرمود: «مناسک خود
را از من بگیرید» به روایت مسلم (۳۷۸).

وبالله التوفیق