وقت دعا در هنگام افطار

الحمدلله

این سوال را از شیخ محمد ابن عثیمین
ـ رحمه الله ـ پرسیدیم و ایشان چنین پاسخ گفتند:

این دعا پیش از افطار، هنگام غروب
است؛ زیرا در این هنگام شکستگی نفس و فروتنی آن و روزه‌داری
با هم یکجا است، و همه‌ی اینها اسباب اجابت دعا هستند. اما پس از
افطار نفس راحت شده و شاد است و چه بسا غفلتی حاصل گردد. اما دعایی
از پیامبر ـ صلی الله علیه وسلم ـ وارد شده که اگر صحیح باشد
برای پس از افطار است و آن دعا چنین است: «ذَهَبَ الظَّمَأُ وَابْتَلَّتْ
الْعُرُوقُ وَثَبَتَ الأَجْرُ إِنْ شَاءَ اللَّهُ» (تشنگی رفت و رگ‌ها تر شد
و ان شاءالله پاداش آن تثبیت شد) [به روایت ابوداود. آلبانی در صحیح
سنن ابی‌داود (۲۰۶۶) آن را حسن دانسته است]. که این
دعا ممکن نیست مگر پس از افطار. همینطور از برخی صحابه این
دعا وارد شده که «اللهُمَّ لَكَ صُمتُ وَعَلى رِزقِكَ أفطَرت» (خداوندا برایت
روزه گرفتم و بر روزی‌ات افطار کردم).

بنابراین شما هر دعایی را
که مناسب می‌دانی می‌گویی.