Najważniejsze cele ḥadżdż

Najważniejsze cele ḥadżdż

Ḥadżdż ma liczne cele i zadania ważne dla jednostki oraz społeczeństwa. Dlatego Allah ﷻ mówi po wzmiance o zwierzęciu ofiarnym, że należy je zarżnąć, pragnąc w ten sposób zbliżyć się do Boga: „Nie dosięgnie Boga ani ich mięso, ani ich krew, lecz dosięgnie Go wasza bogobojność” (Al Ḥadżdż, 22:37). Prorok r powiedział również: „Okrążanie Kaby, przebieganie pomiędzy wzgórzami Aṣ Ṣafā i Al Marła oraz kamienowanie kolumn oznaczają tylko wspominanie Allaha” (Sunan Abu Dāłūd: 1888).

Niektórymi z tych celów są:

  1. Okazanie swej pokory i poddania się Allahowi

Urzeczywistnia się to, kiedy pielgrzymi porzucają wszelkiego rodzaju luksusy i ozdoby, ubierając jednakowe odzienie przed wejściem w stan uświęcenia (iḥrām), ukazując w ten sposób swą całkowitą zależność od Boga. Uwalnia ich to także od wszelkich spraw i zajęć tego świata, które mogłyby odciągnąć ich uwagę od całkowitego poświęcenia się swemu Panu. Dzięki temu mogą zasłużyć na Jego przebaczenie i miłosierdzie. Potem stają na wzgórzu ‘Arafat, całkowicie poddając się swemu Panu. Stają przed Nim przepełnieni szacunkiem i czcią, dziękując Mu za Jego liczne dobrodziejstwa i prosząc, by wybaczył im On ich grzechy i niedociągnięcia.

  1. Okazanie Allahowi wdzięczności

Okazuje się wdzięczność za możliwość odbycia ḥadżdż dzięki dwóm z największych darów jakie człowiek posiada na tym świecie: pieniądzom i dobremu zdrowiu. Poprzez ḥadżdż muzułmanin dziękuje Allahowi I za te dwa błogosławieństwa, poddając się wielkiemu obciążeniu fizycznemu i wydając pieniądzie, by zbliżyć się do swego Allaha. Okazywanie wdzięczności jest nie tylko obowiązkiem podyktowanym przez ludzki umysł, ale także nakazanym przez prawo Boskie.

  1. Zjednoczenie się muzułmanów

Podczas pielgrzymki muzułmanie z całego świata zbierają się, poznają się nawzajem i zbliżają się do siebie. Znikają różnice związane z rasą, kolorem skóry, językiem i klasą społeczną. Jednoczą się oni w tym największym zbiorowisku ludzkim. Ich jedynym celem jest pomaganie sobie nawzajem w szerzeniu cnotliwości i bogobojności, zachęcanie się do podążania za prawdą i do cierpliwości, by powiązać to ziemskie życie z życiem przyszłym.

  1. Przypomnienie o Dniu Sądu

Ḥadżdż przypomina pielgrzymom o Dniu Zmartwychwstania, w którym spotkają się ze swym Panem. Kiedy pielgrzym zmienia swoje zwykłe ubranie na proste odzienie, wygłasza talbija, przyjmuje stan uświęcenia(iḥrām), staje na równinie ‘Arafat i widzi wokół siebie tłum ludzi w jednakowych szatach przypominających całun, uświadamia mu to przez co będzie przechodzić po śmierci i zachęca go do wkładania większego wysiłku w przygotowanie się do życia przyszłego.

  1. Przejawianie czystego monoteizmu i okazywanie czci jedynie Allahowi, poprzez słowa i czyny

Urzeczywistnia się to poprzez recytację przez pielgrzymów frazy zwanej talbija: Labbejk Allāhumma labbejk, labbejka lā szarῑka laka labejk, innal ḥamda łan ni‘mata laka łal mulk, lā szarῑka lak (‘Oto jestem do Twoich usług, o Allahu, oto jestem. Oto jestem do Twoich usług. Nie masz żadnych partnerów. Tylko do Ciebie należy wszelka chwała i łaska i do Ciebie jedynego należy władza. Nie masz żadnych partnerów’). Jeden z Towarzyszy Proroka powiedział kiedyś o słowach talbiji, że są „czystym monoteizmem” (ṢaḥῑḥMuslim: 1218). Tak naprawdę czysty monoteizm widoczny jest w większości rytuałów, słów i czynów podczas ḥadżdż.