Kim jest Wysłannik Allaha?

Jego narodziny

Prorok Muḥammad ﷺ urodził się w 570 r. n.e. Jego ojciec zmarł jeszcze przed jego narodzinami, a matka ‒ kiedy był jeszcze mały. Wówczas opiekę nad nim przejął jego dziadek od strony ojca, ‛Abdul-Muṭṭalib, a po jego śmierci Muḥammadem zaopiekował się wuj ze strony ojca, Abu Ṭālib.

Jego życie i dorastanie

Muḥammad czterdzieści lat poprzedzających otrzymanie objawienia przeżył wśród mekkańskiego plemienia Kurajszytów, w którym przyszedł na świat. W tym okresie (570 610 r. n.e.) zasłynął wśród swojego ludu jako aṣ Ṣādiq al Amῑn (Prawdomówny, Godny zaufania) ze względu na swój wspaniały charakter. Początkowo pracował jako pasterz, a później został kupcem. Przed nadejściem islamu mocno trzymał się czystych, monoteistycznych wierzeń Proroka Abrahama , ḥanῑfa. Czcił wyłącznie Allaha, nie dodając Mu żadnych partnerów i odrzucił bałwochwalstwo oraz praktyki pogańskie.

Jego misja

Kiedy Wysłannik Allaha ﷺ skończył czterdzieści lat, podczas pobytu w jaskini Ḥirā’ na szczycie Góry Nūr znajdującej się na obrzeżach Mekki, gdzie medytował i czcił Allaha, otrzymał Boskie objawienie. Zaczął być mu zsyłany Koran. Pierwsze wersety jakie zostały mu objawione, brzmiały: „Iqraʾ (czytaj, recytuj)! W imię twego Pana, którzy stworzył! Stworzył człowieka z grudki krwi zakrzepłej! Iqraʾ! Twój Pan jest najszlachetniejszy! Ten, który nauczył człowieka przez pióro; nauczył człowieka tego, czego on nie wiedział” (Al ‘Alaq, 96:1-5). To rozpoczęło nową erę wiedzy, recytacji, światła i przewodnictwa. Odtąd Koran był objawiany przez kolejne dwadzieścia trzy lata.

Początek jego misji

Po trzech latach skrytego głoszenia przesłania islamu, przez następne dziesięć lat Wysłannik Allaha ﷺ głosił je jawnie. W tym okresie on i jego Towarzysze zanawali niesprawiedliwości i cierpieli prześladowania z rąk kurajszyckich pogan. Nie zniechęcony, Prorok ﷺ kontynuował głoszenie nowej wiary przybywającym pielgrzymom z różnych plemion, zapraszając ich do jej przyjęcia. Pielgrzymi z Medyny przyjęli islam i wkrótce potem muzułmanie stopniowo, grupami, zaczęli emigrować do ich miasta.

Jego emigracja

W wieku lat pięćdziesięciu trzech, Wysłannik Allaha ﷺ wyemigrował do Medyny, wówczas zwanej Jatribem. Było to w roku 622 n.e.i nastąpiło po tym, jak kurajszyccy dostojnicy sprzeciwiający się jego misji uknuli spisek, by go zabić. W Medynie spędził kolejne dziesięć lat, zapraszając ludzi do islamu i nakazując muzułmanom modlitwę, jałmużnę (zakāt), a także przestrzeganie pozostałych obowiązków religijnych.

Jego starania, by szerzyć islam

Po emigracji do Medyny (622-623 r. n.e.), Wysłannik Allaha ﷺ dał podwaliny islamskiej cywilizacji i określił wszelkie aspekty dotyczące społeczności muzułmańskiej. Wytępił fanatyzm plemienny, szerzył wiedzę, oraz ustanowił zasady sprawiedliwości, uczciwości, braterstwa i współpracy. Niektóre plemiona pogańskie starały się wytępić islam, co doprowadziło do całej serii walk, jednak Allah ﷻ wspierał Swojego Wysłannika i sprawił, że islam zwyciężył. Wtedy ludzie z Mekki i z większości miast i plemion Półwyspu Arabskiego zaczęli ochoczo przyjmować tę wspaniałą religię, będąc przekonanymi co do jej prawdziwości.

Jego śmierć

W miesiącu ṣafar jedenastego roku hidżry (tj. w czerwcu 632 r. n.e.), po rozpowszechnieniu przesłania Islamu, gdy Allah dopełnił Swą łaskę wobec muzułmanów, udoskonalając ich religię, Wysłannik ﷺ nagle zaczął gorączkować, co doprowadziło do jego śmierci, która nastąpiła w poniedziałek w miesiącu rabῑ‘ al ałłal jedenastego roku hidżry (8 czerwca 632 r. n.e.). Zmarł w wieku 63 lat. Został pochowany w miejscu, gdzie umarł – w mieszkaniu swej żony, ‘Ā’iszy ~, które obecnie mieści się w Meczecie Proroka w Medynie.