Znaczenie oświadczenia, że Muḥammad jest Wysłannikiem Allaha

Oznacza to wiarę w to, co nam przekazał, wykonywanie tego, co nakazał, unikanie tego, czego zakazał i oddawanie Allahowi czci w sposób, jakiego Prorok r nas nauczył.

Wymogi oświadczenia, że Muḥammad jest Wysłannikiem Allaha

  1. Wiara we wszystkie informacje jakie nam przekazał odnośnie różnych kwestii, dotyczące między innymi:
  • Spraw odnoszących się do świata niewidzialnego, takich jak Dzień Ostatni, wieczne szczęście w Raju i niekończące się kary w Piekle.
  • Wydarzeń, jakie będą miały miejsce w Dniu Sądu, znaków związanych z tym dniem i głównych wydarzeń poprzedzających koniec świata.
  • Historii o minionych narodach i o tym, co przydarzyło się różnym prorokom i ich ludom.
  1. Wykonywanie tego, co nakazał i unikanie tego, czego zabronił. Oto przykłady:

Muzułmanin musi wierzyć we wszystkie autentyczne wypowiedzi Wysłannika Allaha 

  • Przestrzeganie jego nakazów z całkowitym przekonaniem, że nie mówił on pod wpływem własnych pragnień. Wszystko co głosił opierało się na objawieniu, które zostało mu dane, o czym mówi Koran: „On nie mówi pod wpływem namiętności. To jest tylko objawienie, które mu zostało zesłane” (An Nisā’, 53:3-4).
  • Unikanie wszystkiego, czego zabronił, jak błędne praktyki czy złe zachowanie, z pełnym przekonaniem, że kryje się w tym mądrość Boża i jest to dla nas dobre, nawet jeśli nie zawsze potrafimy to dobro dostrzec.
  • Przekonanie ponad wszelką wątpliwość, że wykonywanie tego, co nakazał i unikanie tego, czego zabronił, przyniesie nam korzyści i zapewni szczęście w życiu tym i przyszłym, zgodnie z tym, co głosi Koran: „Słuchajcie Boga i Posłańca, abyście doznali miłosierdzia” (Āl ‘Imrān, 3:132).
  • Przekonanie, że ci, którzy nie są posłuszni Wysłannikowi Allaha r otrzymają srogą karę, jak głosi Koran: „Niech się mają na baczności ci, którzy sprzeciwiają się jego nakazowi, żeby nie dosięgła ich jakaś niedola lub kara bolesna” (An Nūr, 24:63).
  1. Czczenie Allaha I zgodnie z instrukcjami Proroka r. Z tego wynika, że:
  • Należy podążać za jego przykładem: Muzułmanie w każdym z aspektów życia powinni podążać za tradycją (Sunną) Proroka r, na którą składają się jego słowa, czyny i ciche przyzwolenia. Tak naprawdę im bardziej człowiek podąża za jego przyładem, tym bardziej zbliża się do Allaha I i tym bardziej zostanie uhonorowany przez swego Pana. Allah mówi w Koranie: „Powiedz: ‘Jeśli kochacie Boga, to postępujcie za mną! Wtedy i Bóg będzie was miłował i przebaczy wam wasze grzechy. Bóg jest Przebaczający, Litościwy” (Āl ‘Imrān, 3:31).
  • Islam jest kompletny: Wysłannik Allaha r przekazał islam i jego prawa w całości; dlatego nikt nie może wprowadzać do niego żadnej praktyki, której Prorok r nie zatwierdził.
  • Islam jest ponadczasowy: Zasady islamskie zawarte w Koranie i Sunnie Proroka są odpowiednie dla wszystkich ludzi, w każdym miejscu i w każdym czasie. Nikt nie wie co jest dla ludzi najlepsze lepiej niż Allah, który ich stworzył.
  • Należy podążać za Sunną Proroka: Aby czyjeś dobre uczynki i pobożne działania zostały przez Allaha I przyjęte, muszą być wykonywane w sposób określony przez Proroka r, jak głosi Koran: „Przeto kto się spodziewa spotkać swego Pana, niech pełni pobożne dzieła i niech nie dodaje żadnego współtowarzysza, kiedy oddaje cześć swemu Panu” (Al Kahf, 18:110). Użyte tu wyrażenie „pobożne dzieła” oznacza dobre uczynki wykonywane zgodnie z Sunną Proroka.
  • Nie wolno wprowadzać innowacji do religii: Ci, którzy wprowadzają do religii innowację, czyli akt czci sprzeczny z Sunną Proroka, jak sposób odprawiania modlitwy nie usankcjonowany przez Proroka r, rażąco wykraczają poza jego nakaz i innowacja ta zostanie im odrzucona, zgodnie z przekazem Koranu: „Niech się mają na baczności ci, którzy sprzenciwiają się jego rozkazowi, żeby nie dosięgła ich jakaś niedola, albo żeby ich nie dosięgła kara bolesna” (An Nūr, 24:63). Również Prorok r powiedział w nawiązaniu do tej kwestii: „Ten, kto wprowadza do tej naszej religii coś, co nie jest z niej, będzie miał to odrzucone” (Ṣaḥῑḥ Al Buchārῑ: 2550; Ṣaḥῑḥ Muslim: 1718).