Rente (Ribaa)

Rente (Ribaa)

Rente (ribaa) is de bepaling van een honorarium aan een krediet en aan andere geleende bezittingen, bovenop het oorspronkelijk geleende bedrag. Hierdoor wordt er winst gemaakt op de lening, iets dat ten strengste verboden is in islam omdat er schade en onrecht mee gemoeid is.

Er zijn verschillende soorten ribaa, maar de meest serieuze vorm van ribaa, en die daarom het meest onrechtmatig is, is degene die samenhangt met leningen en schulden. Het omvat elk vastgesteld bedrag bovenop de oorspronkelijke lening of schuld en komt in twee vormen:

Elke lening of schuld waarbij degene die geld uitleent winst maakt is een vorm van ribaa.

  • Ribaa op schulden

Dit soort ribaa vindt plaats bij elke schuld waarbij bindend is bepaald dat de schuldenaar een som geld overhandigt aan de schuldeiser, die hoger is dan het oorspronkelijke bedrag van de lening.

Een voorbeeld: Jan leent duizend euro van Martijn en belooft dat hij het na een maand terugbetaalt. Echter, Jan ontdekt dat hij niet in staat is om de schuld na een maand terug te betalen, waarop Martijn, de schuldeiser, bepaalt dat Jan de schuld direct afbetaalt zonder verhoging van het oorspronkelijke of dat hij 1100 euro betaalt na een extra maand uitstel. Als hij echter na een maand nog steeds niet kan betalen, zal Martijn de afbetaling nog een maand uitstellen op voorwaarde dat Jan hem 1200 euro betaalt.

  • Ribaa op leningen

Bij dit type ribaa leent iemand van een ander persoon of van een bank met een bepaling ten tijde van het contract dat degene die leent, een door beiden overeengekomen jaarlijkse rente betaalt van 5% over het geld dat is uitgeleend.

Een voorbeeld: Jan is geïnteresseerd in een huis dat 100.000 euro waard is, maar heeft niet genoeg geld om het te kopen. Hij vraagt een lening aan bij de bank, met als voorwaarde dat hij de bank gedurende vijf jaar, in maandelijkse betalingen, 150.000 euro zal betalen.

Ribaa is ten strengste verboden in islam en is één van de grote zonden wanneer de lening met rente is aangegaan. Dit geldt voor een investeringslening om een bedrijf of tak van industrie te financieren, of om een belangrijke aanschaf te doen zoals een huis of andere bezittingen, maar ook voor een kleinere lening voor consumptieve doeleinden op persoonlijk vlak, vanwege familieredenen of voor huishoudelijke zaken.

Het aanschaffen van goederen in termijnen waarbij de uiteindelijke prijs hoger is dan de oorspronkelijke prijs in contanten, wordt echter niet beschouwd als een vorm van ribaa.

Een voorbeeld: iemand kan kiezen om een keukenapparaat aan te schaffen voor duizend euro contant of om er 1200 euro voor te betalen in maandelijkse termijnen van honderd euro aan de eigenaar van de winkel waar hij het apparaat aanschafte.