Szczera skrucha

Szczera skrucha

Skrucha (tauba) oznacza szczere nawrócenie się do Allaha. Osoba okazująca skruchę to ta, która porzuca grzech i niewiarę i nawraca się do Allaha.

Muzułmanin musi okazywać skruchę i prosić Allaha I o wybaczenie praktycznie na każdym etapie swojego życia, gdyż popełnianie błędów jest cechą ludzką. Tak więc za każdym razem, gdy zgrzeszy, musi okazać skruchę i błagać Allaha o wybaczenie.

Jakie są warunki szczerej skruchy?

Aby skrucha za wszystkie grzechy, także grzech niewiary i szirku, była ważna i została przez Allaha przyjęta, muszą być spełnione następujące warunki:

  1. Natychmiastowe porzucenie grzechu

Skrucha za jakikolwiek grzech nie będzie ważna, jeśli zamierza się go nadal popełniać. Jeśli jednak osoba popełni grzech ponownie, po okazaniu za niego szczerej skruchy, jego wcześniejsza skrucha nadal będzie ważna, trzeba jednak, ponownie ją wyrazić i tak dalej (tzn. robić tak za każdym razem, gdy się zgrzeszy).

  1. Żal za grzechy, które się popełniło

Prawdziwa skrucha (tauba) nie będzie miała miejsca, jeśli człowiek nie żałuje swych grzechów. Jeśli ktoś opowiada z dumą o swych grzechach i chwali się nimi, z pewnością ich nie żałuje. Prorok r powiedział kiedyś: „Żal jest skruchą” (Sunan Ibn Mādża: 4252).

  1. Mocne postanowienie poprawy

Skrucha nie będzie ważna, jeśli człowiek zamierza powracać do grzechu.

Kroki do powzięcia skutecznego postanowienia poprawy:

  • Obiecanie sobie, że nigdy więcej nie powtórzy się tego grzechu, w żadnych okolicznościach, nawet pod wpływem chwili, gdyż Prorok r powiedział: „Ktokolwiek posiada następujące trzy cechy, ten z pewnością będzie się rozkoszował słodyczą wiary”. Wśród nich wymienił taką, że człowiek: „nienawidzi powrotu do niewiary (kufr) po tym, jak Allah go od niej wybawił, tak bardzo, jak nienawidzi bycia wrzuconym do Ognia ” (Ṣaḥῑḥ Al Buchārῑ: 21; Ṣaḥῑḥ Muslim: 43).
  • Unikanie ludzi i miejsc powodujących osłabnięcie wiary i kuszących do popełnienia grzechu.
  • Ciągłe proszenie Allaha I , aby pomógł nam wytrwać w wierze aż do śmierci. Prośby te można wznosić przy użyciu dowolnych słów wypowiadanych w dowolnym języku, a także modlitw z Koranu i Sunny:
    • Rabbanā lā tuzigh qulūbanā ba‘da id hadajtanā (‘Panie nasz! Nie pozwól zboczyć naszym sercom po tym, jak poprowadziłeś nas drogą prostą!’) (Āl ‘Imrān,3:8).
    • Jā muqallibal-qulūb, tabbit qalbῑ ‘alā dῑnik (‘O Ty, który kontrolujesz seca; spraw, by moje serce trzymało się mocno Twojej religii’) (Sunan At Tirmidῑ: 2140).

Co dzieje się po okazaniu skruchy?

Jeśli ktoś nawróci się do Allaha I ze skruchą, On z pewnością wybaczy mu grzechy, nie ważne jak ciężkie by były, gdyż Jego miłosierdzie obejmuje każdą rzecz, zgodnie z przekazem Koranu. Allah ﷻ mówi: „Powiedz: ‘O słudzy Moi, którzy wykroczyliście przeciwko sobie samym, nie traćcie nadziei na miłosierdzie Boga! Zaprawdę, Bóg przebacza grzechy w całości. Przecież On jest Przebaczający, Litościwy!’” (Az Zumar, 39:53).

Po okazaniu szczerej skruchy człowiekowi zostaną wymazane jego grzechy. Co więcej, Allah ﷻ wynagradza osobom nawracającym się i szczerze żałującym, zamieniając ich złe uczynki na dobre, zgodnie z przekazem Koranu: „Z wyjątkiem tych, którzy się nawrócili, którzy uwierzyli i uczynili dobre dzieło; tym Bóg zamieni ich złe czyny na dobre. Bóg jest Przebaczający, Litościwy” (Al Furqān, 25:70).

Skoro nagroda jest tak ogromna, rozsądna osoba powinna utrzymać swą skruchę i robić co może, by nie wpaść w pułapkę Szatana, co poskutkowałoby powrotem do grzechu.

Słodycz wiary

Ten, kto kocha Allaha I i Jego Wysłannika r bardziej, niż kogokolwiek inego, kocha innych za ich pobożność i przestrzeganie zasad religii oraz nienawidzi powrotu do niewiary tak bardzo, jak nienawidzi bycia wrzuconym do Ognia Piekielnego, z pewnością zakosztuje słodyczy wiary oraz doświadczy głębokiego spokoju i wielkiej rozkoszy, ponieważ zbliży się do Allaha I. Prorok r powiedział: „Ktokolwiek posiada następujące trzy cechy, ten zakosztuje słodyczy wiary: (1) Allah ﷻ Jego Wysłannik są mu drożsi, niż cokolwiek innego; (2) kocha kogoś tylko dla Allaha; (3) nienawidzi powrotu do niewiary (kufr) po tym, jak Allah go od niej wybawił, tak bardzo, jak nienawidzi bycia wrzuconym do Ognia” (Ṣaḥῑḥ Al Buchārῑ: 21; Ṣaḥῑḥ Muslim: 43).

 Muzułmanin zakosztuje słodyczy wiary, jeśli nienawidzi powrotu do niewiary tak bardzo, jak nienawidzi bycia wrzuconym do Ognia.