Duâ için ne zaman ellerimizi kaldırmalıyız ve ne zaman kaldırmadan duâ etmeliyiz?

Hamd, yalnızca Allah’adır.

Duânın bir ibâdet olduğu, bilinmesi gereken
şeylerden birisidir.Hiçbir ibâdeti delil olmadan yapamayız. Elleri
kaldırma konusunda aslolan, bunun duâ ile birlikte olmasıdır. Ancak
duâ, başka bir ibâdetin içinde ise, bu takdirde elleri kaldırmak, o
ibâdette fazla bir fiil sayılır.

Bunun örneği: Namaz, hutbe, tavaf, sa’y ve
benzeri gibi…

Namazın her yerinde duâ
vardır.Örneğin namaza başlarken, rükûya varırken,
rükûdan doğrulurken, iki secdede ve iki secde arasında otururken duâ
vardır.Fakat bir kimse, bu zikredilen yerlerde duâ için ellerini kaldırırsa,
bir bid’at getirmiş olur.Aynı şekilde Cuma günü minberde duâ
ederken elleri kaldırmak da böyledir. Ancak istiskâ hâli bunun
dışındadır (yağmur isterken elleri kaldırmak
sünnetir.)

Bunun bir benzeri, tavaf ve sa’y halinde duâ etmektir.

Elleri kaldırmanın câiz olduğuna delâlet
eden delile gelince, bunda şüphe yoktur. Hakkında hiçbir delil
gelmeyen ve başka bir ibâdetin içinde olmayan her türlü duâ, mutlak
(kayıtsız) bir duâdır. Bu duâda elleri kaldırmakta bir
sakınca yoktur.

Nitekim Rasûlullah -sallallahu aleyhi ve sellem-‘in
zikrettiği hadiste geldiği üzere bir adam ellerini göğe
kaldırıp:

-Yâ Rab! Yâ Rab!

Demesine rağmen yediği haram, içtiği
haram, giydiği haram ve haramla gıdalanan bu adamın duâsına
nasıl icâbet olunsun ki?

Yine Rasûlullah -sallallahu aleyhi ve sellem-
şöyle buyurmuştur:

“Şüphesiz ki Allah Teâlâ, kulu ellerini
kaldırıp kendisine yalvardığı zaman onları
boş çevirmekten hayâ eder.”

Bunun gibi daha başka hadisler de vardır.

Duâ için elleri nâfile namazdan sonra
kaldırmaya gelince, eğer elleri kaldırmayı bir âdet hâline getirmemişse,
-örneğin bir kimse, başına bir şey geldiğinde Allah’a duâ etmesi gibi-, bu
durumda ellerini kaldırmasında bir sakınca yoktur. Eğer farz namazdan sonra duâ
için ellerini kaldırmayı bir âdet hâline getiriyorsa, sünnette buna delâlet eden
açık bir delil yoktur.”