Benim ikâmet ettiğim beldede Nebi -sallallahu aleyhi ve sellem-‘e nisbet edilen ve halk arasında yaygın olan bir hadis var. Hadis şöyledir:

“Her amel, kabul ve red arasındadır.Ancak bana olan salât, bundan müstesnâdır.”

İnsanlar bu hadisin kaynağını zikretmeksizin umumi yerlere yazmaktadırlar.

Bu hadisin sıhhat derecesi nedir?

Hamd,
yalnızca Allah’adır.

Arama ve araştırmadan sonra soruda zikredilen:

“Her
amel, kabul ve red arasındadır.Ancak bana olan salât, bundan
müstesnâdır.”

Hadisin izine (kaynağına) rastlamadık. Zirâ
hadisçilerden veya tefsircilerden veyahut da fıkıhçılardan
hiçbirisi o hadisi zikretmemiş,biz de zikredilen bu hadise destek
anlamında     sahih sünnette
başka hiçbir hadis bulamadık.

Aksine bu hadisin, Nebi -sallallahu aleyhi ve sellem-‘e
yalan nisbet edilen uydurma olduğu kanaati ağırlık
basmaktadır.Belki de bu hadis, son zamanlarda uydurulmuş olabilir.
Ayrıca bu hadis, birçok münker ve bâtıl anlamlar içermektedir.

Nebi -sallallahu aleyhi ve sellem-‘e salâtta bulunmak, en
fazîletli ve kulu, Allah’ın rızâsına yaklaştıran en
hayırlı amellerdendir.Fakat salât da diğer salih ameller gibi
kabul ve red edilebilir.

Zirâ Nebi -sallallahu aleyhi ve sellem- bu konuda
şöyle buyurmuştur:

(( مَنْ عَمِلَ عَمَلاً لَيْسَ عَلَيْهِ أَمْرُنَا
فَهُوَ رَدٌّ.)) [ رواه مسلم ]

“Her kim  işimiz (dînimiz) üzere olmayan bir iş işlerse, o
işlediği şey reddolunmuştur (bâtıldır ve ona
itibar edilmez).”
Müslim, hadis no:1718 

Ebu
Umâme el-Bâhilî’den -Allah ondan râzı olsun- rivâyet olunduğuna
göre o şöyle demiştir:

(( جَاءَ رَجُلٌ إِلَى النَّبِيِّ صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ
وَسَلَّمَ
فَقَالَ : أَرَأَيْتَ رَجُلًا غَزَا يَلْتَمِسُ الْأَجْرَ وَالذِّكْرَ ،
مَالَهُ ؟
فَقَالَ رَسُولُ اللهِ صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ : لَا شَيْءَ
لَهُ . فَأَعَادَهَا
ثَلَاثَ مَرَّاتٍ ، يَقُولُ لَهُ رَسُولُ اللهِ صَلَّى اللهُ
عَلَيْهِ
وَسَلَّمَ : لَا شَيْءَ لَهُ، ثُمَّ قَالَ : إِنَّ اللهَ لَا يَقْبَلُ
مِنَ الْعَمَلِ
إِلَّا مَا كَانَ لَهُ خَالِصًا، وَابْتُغِيَ بِهِ وَجْهُهُ.)) [ ررواه
النسائي وصححه
الألباني في صحيح النسائي ]

“Bir adam, Nebi -sallallahu
aleyhi ve sellem-‘e gelerek şöyle dedi:

-Ganimet elde etmek ve anılmak amacıyla
savaşa giden kimse için ne dersiniz? Ona ne vardır? Diye sordu.

Bunun üzerine Rasûlullah -sallallahu aleyhi ve sellem-
şöyle buyurdu:

-(Ecir
olarak) ona hiçbir şey yoktur.

Rasûlullah -sallallahu aleyhi ve sellem- bunu üç defa
tekrarladı. Her defasında ona:

-(Ecir
olarak) ona hiçbir şey yoktur, buyurdu.

Sonra şöyle buyurdu:

-Şüphesiz Allah, halis olan ve sadece kendi vechi
(yüzü) istenilerek yapılan ameli
kabul eder.”
 Nesâî,
hadis no: 3140. Elbânî, ‘Sahih-i Sünen-i Nesâî’de hadisin sahih olduğunu
belirtmişti

Hatta riyâ içermesi ve işitilsin diye
yapılması veya bid’at içeren lafızlar içermesi veyahut da Nebi
-sallallahu aleyhi ve sellem-‘e salâtta bulunan kimsede duânın kabul
olunmasını engelleyen bir durumun olması sebebiyle Nebi
-sallallahu aleyhi ve sellem-‘e salâtta bulunanların pek çok kimsenin
salâtı kendisine iâde olunmaktadır.

Çünkü Allah Teâlâ şöyle
buyurmaktadır:

((… إِنَّمَا يَتَقَبَّلُ اللهُ مِنَ الْمُتَّقِينَ)) [ سورة المائدة
من الآية:27 ]

 “Allah,
ancak kendisine karşı gelmekten sakınanlardan (takvâ sahiplerinden) kabul eder.”
Mâide Sûresi: 27

Allah Teâlâ en iyi bilendir.