Namazda ellerin kaldırıldığı yerler

Hamd,
yalnızca Allah’adır.

Namaz kılan
kimsenin, namazda dört yerde ellerini kaldırması sünnettir:

1. Tahrime
(iftitah) tekbiri alırken.

2. Rükûa
eğilirken.

3. Rükûdan
doğrulurken.

4. Birinci
teşehhüdden (oturuştan) ayağa kalkarken.

Bu konuda delil
şudur:

(( كَانَ ابْنُ عُمَرَ إِذَا دَخَلَ فِى الصَّلاَةِ
كَبَّرَ، وَرَفَعَ يَدَيْهِ وَإِذَا رَكَعَ رَفَعَ يَدَيْهِ، وَإِذَا قَالَ سَمِعَ
اللَّهُ لِمَنْ حَمِدَهُ رَفَعَ يَدَيْهِ، وَإِذَا قَامَ مِنَ الرَّكْعَتَيْنِ رَفَعَ
يَدَيْهِ.))
[ رواه البخاري وأبو داود ]

“İbn-i Ömer -Allah ondan ve
babasından râzı olsun- namaza girdiği (başladığı) zaman tekbir alırken
ellerini kaldırırdı, rükûa giderken ellerini
kaldırırdı, ‘Semiallahu limen hamideh’ derken (rükûdan
doğrulurken) ellerini kaldırırdı ve ikinci rekâttan (birinci
oturuştan) sonra ayağa kalkarken ellerini
kaldırırdı.” (Buhârî, hadis no: 222. Ebu Davud, hadis
no: 197)

Ellerin kaldırılması, omuzların veya
kulakların hizâsında olmalıdır.

Bu konuda
bkz: el-Aynî, “Umdetu’l-Kârî Şerhu Sahîhi’l-Buhârî”, c: 5, s: 7.
Nevevî, “Şerhu Sahîh-i Müslim”, c: 4, s: 95. Elbânî,
“Sıfetu Salâti’n-Nebî”, s: 87.

Allah Teâlâ en iyi bilendir.