Verboden vormen van kleding

Verboden vormen van kleding

    1. Kleding die de geslachtsdelen blootlegt Het is voor moslims verplicht om hun geslachtsdelen te bedekken met gepaste kleding. Zoals de Qur’an stelt: “O kinderen van Adam! Wij hebben jullie kleding neergezonden om jullie schaamdelen te bedekken.” (Soera al A’raaf 7:26) Islam heeft de standaard gesteld voor bescheidenheid voor zowel mannen als vrouwen. Voor mannen geldt dat het minimum dat bedekt moet worden zich bevindt tussen navel en knie. Voor vrouwen geldt dat, wanneer zij zich in de aanwezigheid bevinden van mannen aan wie zij niet verwant zijn, zij hun lichaam moeten bedekken, uitgezonderd hun gezicht en handen. Islam verlangt dat kleding ook los genoeg moet zitten om het lichaam behoorlijk te kunnen bedekken. Daarom zijn kleren die strak over het lichaam zitten of die transparant zijn, niet toegestaan in islam. De Profeet r waarschuwde zelfs de mensen die geen bescheidenheid in hun klederdracht in acht namen en noemde hen “van de soorten mensen van het hellevuur,” namelijk “vrouwen die gekleed doch naakt zijn.”
    2. Kleding die betrekking heeft op het kleden als, of het nadoen van, de andere sekse Dit soort kleding is ten strengste verboden in islam en het dragen ervan wordt beschouwd als een grote zonde. Deze omvat imitatie in de manier van spreken, manier van lopen en bewegen, want de boodschapper van Allah r vervloekte mannen die vrouwenkleren droegen en vrouwen die mannenkleren droegen. (Sunan Abu Dawud: 4098) Hij vervloekte ook mannen die zichzelf eruit lieten zien als vrouwen en vrouwen die zichzelf eruit lieten zien als mannen. (Sahieh Al Bukhari: 5546) Door voor te schrijven dat mannen en vrouwen verschillende soorten kleding dragen, houdt islam rekening met hun biologische verschillen en moedigt islam hen aan om te handelen in overeenstemming met de voorschriften van logisch verstand en de pure, innerlijke natuur, aangeboren in alle mensen (fitra).
    1. Kleding die dient ter imitatie van de klederdracht die traditioneel door niet-moslims gedragen wordt, zoals het soort kleding dat gedragen wordt door monniken en priesters of het dragen van een kruis. Dit omvat ook kleding die specifiek is aan een bepaalde religie, want de Profeet r heeft gezegd: “Wie een volk imiteert, is één van hen.” (Sunan Abu Dawud: 4031) Deze imitatie strekt zich uit naar het dragen van kleding die van religieus belang is. Dit soort imitatie is een teken van zwakte en een gebrek aan vertrouwen in de waarheid die je hebt aangenomen. Imitatie omvat hier niet het dragen van kleding die veel voorkomt in het land waar je woont, zelfs als dit klederdracht is die gedragen wordt door de meerderheid van niet-moslims. De Profeet r droeg namelijk kleding die gebruikelijk was onder de heidense Quraysh, uitgezonderd de kleding die specifiek verboden was.
    2. Kleding die met hoogmoed en verwaandheid wordt gedragen De Profeet r zei: “Niemand met het gewicht van een atoom aan hoogmoed in zijn hart, zal het paradijs binnengaan.” (Sahieh Muslim: 91) Daarom waarschuwt islam tegen het achter je aan slepen van het laagste gedeelte van je kleding vanwege hoogmoed. De Profeet r zei: “Op de Dag des Oordeels, zal Allah niet eens kijken naar degenen die hun kleding uit hoogmoed over de grond slepen.” (Sahieh Al Bukhari: 3465 en Sahieh Muslim: 2085) Islam waarschuwt ook tegen het dragen van zogenaamde libaas ash shuhrah (flamboyante of opzichte kleding). Deze term verwijst naar een aantal zaken waaronder: elke soort aparte kleding die bepaalde kenmerken heeft die de aandacht trekken van het grote publiek en waarom de drager ervan bekend zal staan; ‘beruchte kleding’ vanwege de opzichte en afzichtelijke kleuren; elke soort kleding die van de drager een object van hoogmoed en beroemdheid maakt, waarmee hij teveel aandacht naar zichzelf trekt. De Profeet r zei: “Wie kleren van shuhra draagt in deze wereld, zal door Allah gedwongen worden om de kleding van vernedering te dragen op de Dag des Oordeels.” (Musnad Ahmad: 5664 en Sunan Ibn Maajah: 3607)
  1. Voor mannen: zijden kleding of kleding die versierd is met goud of zilver. De Profeet r verwees eens naar goud en zilver en zei: “Deze zijn verboden voor de mannen onder degenen die mij volgen, maar toegestaan voor vrouwen.” (Sunan Ibn Maajah: 3595 en Sunan Abu Dawud: 4057) Met zijde wordt pure zijde bedoeld, zoals deze verkregen wordt uit de cocon van de zijderups.
  2. Extravagante kleding. De Profeet r zei eens: “Eet, drink, kleed jezelf, en geef liefdadigheid, maar mix geen buitensporigheid of arrogantie door wat je doet.” (Sunan An Nasaa’i: 2559) De manier van kleden varieert echter van persoon tot persoon, afhankelijk van diens sociale positie. Als iemand rijk is, kan hij kleren kopen die een arm persoon zich niet kan veroorloven op basis van zijn maandelijkse inkomen en zijn economische positie en vanwege andere financiële verplichtingen die hij moet nakomen. Terwijl een bepaald stuk kleding als een vorm van buitensporigheid kan overkomen voor een arm persoon, hoeft het niet als zodanig beschouwd te worden voor een rijk persoon.