Wiara w wysłanników – Sześć filarów wiary (ῑmān)

Ludzka potrzeba Boskiego przesłania

Ludzie potrzebują Boskiego przesłania, aby wyjaśniło im prawa ustanowione przez Allaha i prowadziło ich do właściwej drogi. Doprawdy, Boskie przesłanie jest duchem, światłem i życiem tego świata. Bez niego świat byłby duchowym cmentarzyskiem, a ludzie pogrążeni byliby w nieświadomości i kroczyliby niewłaściwą drogą.

Wszechmogący Allah często nazywa Swoje przesłanie duchem, ponieważ bez ducha nie ma życia. Mówi on w Koranie: „W ten sposób objawiliśmy tobie Ducha pochodzącego od Naszego rozkazu. Ty nie wiedziałeś, co to jest Księga i wiara. Lecz My uczyniliśmy ją światłem, dzięki któremu prowadzimy drogą prostą, kogo chcemy z Naszych sług. I ty z pewnością poprowadzisz ludzi” (Asz Szūrā, 42:52).

Choć dzięki rozumowi możemy ogólnie rozróżniać dobro od zła, to jednak bez objawienia i Boskiego przesłania nie moglibyśmy pojąć tego w pełni i nie mielibyśmy o tym szczegółowej wiedzy, ani nie potrafilibyśmy wykonywać aktów czci w poprawny sposób.

To dlatego sukces i szczęście osiągnąć możemy jedynie podążając za wskazówkami wysłanników Allaha. Bez nich nie moglibyśmy wytyczyć dokładnej granicy pomiędzy dobrem i złem. Tak więc jeśli ktoś odrzuca Boskie przesłanie, wiedzie nieszczęśliwe i nędzne życie, adekwatnie do stopnia odrzucenia tegoż przesłania.

Jest to jeden z filarów wiary

Wiara w wysłanników Allaha jest jednym z sześciu filarów ῑmān (wiary), zgodnie ze słowami Koranu: „Posłaniec i ludzie wierzący uwierzyli w to, co im zostało zesłane od ich Pana. Wszyscy uwierzyli w Boga i w Jego aniołów, w Jego Księgi i w Jego posłańców” (Al Baqara, 2:285).

Werset ten jasno pokazuje, że musimy wierzyć we wszystkich wysłanników Allaha, nie robiąc pomiędzy nimi rozróżnienia. Dlatego nie możemy wierzyć w jednych z nich, a odrzucać innych, tak jak to zrobili żydzi i chrześcijanie.

Definiując ῑmān (wiarę), Prorok r powiedział: „To wierzyć w Allaha, Jego aniołów, Jego Księgi, Jego posłańców, Dzień Ostatni, oraz wierzyć w Boskie przeznaczenie, zarówno rzeczy dobre, jak i złe” (Ṣaḥῑḥ Muslim: 8).

Znaczenie wiary w wysłanników

Oznacza to przekonanie, że Allah ﷻ do każdego narodu wysłał posłańca, by nawoływał swój lud do oddawania czci wyłącznie Allahowi, nie dodając Mu żadnych partnerów; że wszyscy wysłannicy Allaha byli Jego prawdomównymi, cnotliwymi, godnymi zaufania i prawymi sługami, usilnie dążącymi do tego, by poprowadzić swych ludzi na właściwą drogę i przekazującymi im w pełni przesłanie Allaha, niczego z niego nie zatajając, nie pomijając, ani niczego do niego nie dodając. Koran głosi: „Czy posłańcom przypada coś innego niż obwieszczanie jasne?” (An Naḥl, 16:35).

Co obejmuje wiara w wysłanników?

  1. Wiarę w to, że to, co głosili, naprawdę pochodziło od Allaha I i że posłał On ich wszystkich z tym samym przesłaniem, by czcili tylko Jego, odrzucając wszystkich fałszywych bogów, jak głosi Koran: „Posłaliśmy do każdego narodu posłańca [mówiącego]: ‘Czcijcie Boga i unikajcie bałwochwalstwa!’” (An Naḥl, 6:36).

Rozporządzenia zawarte w objawieniach danych poszczególnym prorokom dotyczące tego, co dozwolone i zabronione, mogły się różnić, w zależności od tego, jakie prawa odpowiadały najlepiej narodowi, do którego dany prorok został posłany, zgodnie ze słowami Koranu: „Dla każdego z was uczyniliśmy prawo i drogę otwartą” (Al Mā’ida, 5:48).

  1. Wiarę we wszystkich proroków i wysłanników. Wierzymy we wszystkich tych proroków, których Allah wymienił imiennie, między innymi Noego, Abrahama, Mojżesza, Jezusa i Muḥammada, pokój Allaha niech będzie z nimi wszystkimi. Jeśli zaś chodzi o tych, których nie wymienił imiennie, wierzymy w nich ogólnie. Jeśli, ktoś nie wierzy w choćby jednego proroka, to tak, jak gdyby nie wierzył w nich wszystkich.
  1. Wiarę w autentyczne przekazy i wyjaśnienia proroków oraz w wykonywane przez nich cuda wymienione w Koranie i Sunnie Proroka, takie jak historia o rodzieleniu przez Allaha Morza Czerwonego dla Mojżesza u.
  1. Postępowanie zgodnie z zasadami objawionymi Prorokowi Muḥammadowi r, który był ostatnim z proroków i najlepszym z nich.

Niektóre z cech wysłanników

  1. Są oni ludźmi. Jedyną różnicą pomiędzy nimi a nami jest to, że Allah wybrał ich, by otrzymali Jego objawienie i przekazywali Jego przesłanie, jak głosi Koran: „I wysyłaliśmy przed tobą tylko ludzi, którym zostało dane objawienie” (Al Anbijjā’, 21:7). Toteż nie posiadają oni żadnych boskich cech. Są oni jedynie ludźmi o doskonałym wyglądzie fizycznym i doskonałej moralności. Mają też najlepsze pochodzenie. Otrzymali również umiejętność mądrego rozstrzygania spraw i jasnego, przekonującego mówienia, co pomogło im wywiązać się z obowiązku przekazywania Boskiego przesłania i udźwignąć ciężar misji proroczej. Wszechmogący Allah ﷻ wybierał wysłanników jedynie spośród ludzi, aby mogli oni być dla innych przykładem i by ludzie mogli ich naśladować.
  1. Otrzymali oni objawienie. Allah ﷻ wyróżnił ich spośród innych ludzi, dając im Boskie przesłanie. Koran głosi: „Powiedz: ‘Ja jestem tylko człowiekiem śmiertelnym, podobnym do was. Zostało mi tylko objawione, że Bóg wasz jest Bogiem Jedynym. Przeto kto się spodziewa spotkać swego Pana, niech pełni pobożne dzieła i niech nie dodaje żadnego współtowarzysza, kiedy oddaje cześć swojemu Panu’” (Al Kahf, 18:110). Jasnym jest zatem, że prorokiem nie zostaje się dzięki duchowej czystości, inteligencji czy zdolności logicznego myślenia. Misją proroczą można jedynie zostać obdarzonym z woli Bożej, a Allah ﷻ wie najlepiej kogo ma wyznaczyć na Swojego wysłannika, jak mówi Koran: „Bóg wie najlepiej, gdzie ma umieścić Swoje przesłanie” (Al An‘ām, 6:124).
  1. Są oni chronieni przed popełnianiem błędów jeśli chodzi o przekazywanie ludziom Boskiego przesłania i wykonywanie poleceń Allaha danych im w objawieniu.
  2. Prawdomówność. Są oni prawdomówni i szczerzy w swych słowach i działaniach, jak głosi Koran: „Oto co obiecał Miłosierny. I prawdę mówili posłańcy” (Jā Sῑn, 36:52).
  3. Cierpliwość i wytrwałość. Wzywali oni ludzi do religii Allaha, przekazując im dobre wieści i ostrzegając ich. Doznawali krzywd i musieli pokonywać różne trudności, ale znosili to cierpliwie, aby słowo Allaha zakrólowało. Koran głosi: „Bądź więc cierpliwy, tak jak byli cierpliwi posłańcy, którzy odznaczali się zdecydowaniem” (Al Aḥqāf, 46:35).

Znaki i cuda wysłanników

Allah ﷻ wsparł Swoich posłańców licznymi znakami i cudami, by udowodnili swą prawdomówność i to, że są prorokami.

Cud (mu‘dżiza) jest to nadzwyczajne zdarzenie w świecie materialnym, przekraczające wszelkie znane możliwości człowieka i natury. Cudów dokonywali prorocy z rozkazu Allaha, dla uwierzytelnienia swej misji.

Przykłady cudów:

  • Laska Mojżesza u zamieniająca się w węża.
  • Informowanie ludzi przez Jezusa u o tym co oni jedzą i co przechowują w swoich domach.
  • Rozdzielenie księżyca dla Proroka Muḥammada r.